Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

Асінаўшчы́на

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Асінаўшчы́на
Р. Асінаўшчы́ны
Д. Асінаўшчы́не
В. Асінаўшчы́ну
Т. Асінаўшчы́най
Асінаўшчы́наю
М. Асінаўшчы́не

асі́начка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асі́начка асі́начкі
Р. асі́начкі асі́начак
Д. асі́начцы асі́начкам
В. асі́начку асі́начкі
Т. асі́начкай
асі́начкаю		 асі́начкамі
М. асі́начцы асі́начках

Крыніцы: piskunou2012.

асінергі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. асінергі́я
Р. асінергі́і
Д. асінергі́і
В. асінергі́ю
Т. асінергі́яй
асінергі́яю
М. асінергі́і

Крыніцы: piskunou2012.

асі́ніна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асі́ніна асі́ніны
Р. асі́ніны асі́нін
Д. асі́ніне асі́нінам
В. асі́ніну асі́ніны
Т. асі́нінай
асі́нінаю		 асі́нінамі
М. асі́ніне асі́нінах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Асіні́шкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Асіні́шкі
Р. Асіні́шак
Асіні́шкаў
Д. Асіні́шкам
В. Асіні́шкі
Т. Асіні́шкамі
М. Асіні́шках

асі́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асі́нка асі́нкі
Р. асі́нкі асі́нак
Д. асі́нцы асі́нкам
В. асі́нку асі́нкі
Т. асі́нкай
асі́нкаю		 асі́нкамі
М. асі́нцы асі́нках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Асі́нкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Асі́нкі
Р. Асі́нак
Асі́нкаў
Д. Асі́нкам
В. Асі́нкі
Т. Асі́нкамі
М. Асі́нках

асі́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. асі́ннік асі́ннікі
Р. асі́нніку асі́ннікаў
Д. асі́нніку асі́ннікам
В. асі́ннік асі́ннікі
Т. асі́ннікам асі́ннікамі
М. асі́нніку асі́нніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Асі́ннік

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Асі́ннік
Р. Асі́нніка
Д. Асі́нніку
В. Асі́ннік
Т. Асі́ннікам
М. Асі́нніку

асі́ннікавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асі́ннікавы асі́ннікавая асі́ннікавае асі́ннікавыя
Р. асі́ннікавага асі́ннікавай
асі́ннікавае		 асі́ннікавага асі́ннікавых
Д. асі́ннікаваму асі́ннікавай асі́ннікаваму асі́ннікавым
В. асі́ннікавы (неадуш.)
асі́ннікавага (адуш.)		 асі́ннікавую асі́ннікавае асі́ннікавыя (неадуш.)
асі́ннікавых (адуш.)
Т. асі́ннікавым асі́ннікавай
асі́ннікаваю		 асі́ннікавым асі́ннікавымі
М. асі́ннікавым асі́ннікавай асі́ннікавым асі́ннікавых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.