Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

асетрагадо́ўля

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. асетрагадо́ўля
Р. асетрагадо́ўлі
Д. асетрагадо́ўлі
В. асетрагадо́ўлю
Т. асетрагадо́ўляй
асетрагадо́ўляю
М. асетрагадо́ўлі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

асе́цевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асе́цевы асе́цевая асе́цевае асе́цевыя
Р. асе́цевага асе́цевай
асе́цевае		 асе́цевага асе́цевых
Д. асе́цеваму асе́цевай асе́цеваму асе́цевым
В. асе́цевы (неадуш.)
асе́цевага (адуш.)		 асе́цевую асе́цевае асе́цевыя (неадуш.)
асе́цевых (адуш.)
Т. асе́цевым асе́цевай
асе́цеваю		 асе́цевым асе́цевымі
М. асе́цевым асе́цевай асе́цевым асе́цевых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асеці́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. асеці́н асеці́ны
Р. асеці́на асеці́наў
Д. асеці́ну асеці́нам
В. асеці́на асеці́наў
Т. асеці́нам асеці́намі
М. асеці́не асеці́нах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асеці́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асеці́нка асеці́нкі
Р. асеці́нкі асеці́нак
Д. асеці́нцы асеці́нкам
В. асеці́нку асеці́нак
Т. асеці́нкай
асеці́нкаю		 асеці́нкамі
М. асеці́нцы асеці́нках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асеці́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асеці́нскі асеці́нская асеці́нскае асеці́нскія
Р. асеці́нскага асеці́нскай
асеці́нскае		 асеці́нскага асеці́нскіх
Д. асеці́нскаму асеці́нскай асеці́нскаму асеці́нскім
В. асеці́нскі (неадуш.)
асеці́нскага (адуш.)		 асеці́нскую асеці́нскае асеці́нскія (неадуш.)
асеці́нскіх (адуш.)
Т. асеці́нскім асеці́нскай
асеці́нскаю		 асеці́нскім асеці́нскімі
М. асеці́нскім асеці́нскай асеці́нскім асеці́нскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Асе́цішча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Асе́цішча
Р. Асе́цішча
Д. Асе́цішчу
В. Асе́цішча
Т. Асе́цішчам
М. Асе́цішчы

асе́ць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. асе́ць асе́ці
Р. асе́ці асе́цей
асе́цяў
Д. асе́ці асе́цям
В. асе́ць асе́ці
Т. асе́ццю асе́цямі
М. асе́ці асе́цях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асе́ч

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. асяку́ асячо́м
2-я ас. асячэ́ш асечаце́
3-я ас. асячэ́ асяку́ць
Прошлы час
м. асе́к асе́клі
ж. асе́кла
н. асе́кла
Загадны лад
2-я ас. асячы́ асячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час асе́кшы

Іншыя варыянты: асячы́, асе́кчы.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

Асе́чана

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Асе́чана
Р. Асе́чана
Д. Асе́чану
В. Асе́чана
Т. Асе́чанам
М. Асе́чане

асе́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асе́чаны асе́чаная асе́чанае асе́чаныя
Р. асе́чанага асе́чанай
асе́чанае		 асе́чанага асе́чаных
Д. асе́чанаму асе́чанай асе́чанаму асе́чаным
В. асе́чаны
асе́чанага		 асе́чаную асе́чанае асе́чаныя
асе́чаных
Т. асе́чаным асе́чанай
асе́чанаю		 асе́чаным асе́чанымі
М. асе́чаным асе́чанай асе́чаным асе́чаных

Крыніцы: dzsl2007.