Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

самаспакуша́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. самаспакуша́юся самаспакуша́емся
2-я ас. самаспакуша́ешся самаспакуша́ецеся
3-я ас. самаспакуша́ецца самаспакуша́юцца
Прошлы час
м. самаспакуша́ўся самаспакуша́ліся
ж. самаспакуша́лася
н. самаспакуша́лася
Загадны лад
2-я ас. самаспакуша́йся самаспакуша́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час самаспакуша́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаспакушэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаспакушэ́нне
Р. самаспакушэ́ння
Д. самаспакушэ́нню
В. самаспакушэ́нне
Т. самаспакушэ́ннем
М. самаспакушэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

самаспале́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаспале́нне
Р. самаспале́ння
Д. самаспале́нню
В. самаспале́нне
Т. самаспале́ннем
М. самаспале́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

самаспалу́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. самаспалу́чаны самаспалу́чаная самаспалу́чанае самаспалу́чаныя
Р. самаспалу́чанага самаспалу́чанай
самаспалу́чанае		 самаспалу́чанага самаспалу́чаных
Д. самаспалу́чанаму самаспалу́чанай самаспалу́чанаму самаспалу́чаным
В. самаспалу́чаны (неадуш.)
самаспалу́чанага (адуш.)		 самаспалу́чаную самаспалу́чанае самаспалу́чаныя (неадуш.)
самаспалу́чаных (адуш.)
Т. самаспалу́чаным самаспалу́чанай
самаспалу́чанаю		 самаспалу́чаным самаспалу́чанымі
М. самаспалу́чаным самаспалу́чанай самаспалу́чаным самаспалу́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

самаспа́льванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаспа́льванне
Р. самаспа́львання
Д. самаспа́льванню
В. самаспа́льванне
Т. самаспа́льваннем
М. самаспа́льванні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаспапяля́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. самаспапяля́льны самаспапяля́льная самаспапяля́льнае самаспапяля́льныя
Р. самаспапяля́льнага самаспапяля́льнай
самаспапяля́льнае		 самаспапяля́льнага самаспапяля́льных
Д. самаспапяля́льнаму самаспапяля́льнай самаспапяля́льнаму самаспапяля́льным
В. самаспапяля́льны (неадуш.)
самаспапяля́льнага (адуш.)		 самаспапяля́льную самаспапяля́льнае самаспапяля́льныя (неадуш.)
самаспапяля́льных (адуш.)
Т. самаспапяля́льным самаспапяля́льнай
самаспапяля́льнаю		 самаспапяля́льным самаспапяля́льнымі
М. самаспапяля́льным самаспапяля́льнай самаспапяля́льным самаспапяля́льных

Крыніцы: piskunou2012.

самаспасціжэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаспасціжэ́нне
Р. самаспасціжэ́ння
Д. самаспасціжэ́нню
В. самаспасціжэ́нне
Т. самаспасціжэ́ннем
М. самаспасціжэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.

самаспла́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаспла́ў
Р. самаспла́ву
Д. самаспла́ву
В. самаспла́ў
Т. самаспла́вам
М. самаспла́ве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самасправава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самасправава́нне
Р. самасправава́ння
Д. самасправава́нню
В. самасправава́нне
Т. самасправава́ннем
М. самасправава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

самасправазда́ча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. самасправазда́ча
Р. самасправазда́чы
Д. самасправазда́чы
В. самасправазда́чу
Т. самасправазда́чай
самасправазда́чаю
М. самасправазда́чы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.