самаспра́ўджвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
самаспра́ўджваюся |
самаспра́ўджваемся |
| 2-я ас. |
самаспра́ўджваешся |
самаспра́ўджваецеся |
| 3-я ас. |
самаспра́ўджваецца |
самаспра́ўджваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
самаспра́ўджваўся |
самаспра́ўджваліся |
| ж. |
самаспра́ўджвалася |
| н. |
самаспра́ўджвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
самаспра́ўджвайся |
самаспра́ўджвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
самаспра́ўджваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
самаспы́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаспы́н |
| Р. |
самаспы́ну |
| Д. |
самаспы́ну |
| В. |
самаспы́н |
| Т. |
самаспы́нам |
| М. |
самаспы́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
самастанаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самастанаўле́нне |
| Р. |
самастанаўле́ння |
| Д. |
самастанаўле́нню |
| В. |
самастанаўле́нне |
| Т. |
самастанаўле́ннем |
| М. |
самастанаўле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
самастварэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самастварэ́нне |
| Р. |
самастварэ́ння |
| Д. |
самастварэ́нню |
| В. |
самастварэ́нне |
| Т. |
самастварэ́ннем |
| М. |
самастварэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
самасто́йна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| самасто́йна |
самасто́йней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
самасто́йнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самасто́йнасць |
| Р. |
самасто́йнасці |
| Д. |
самасто́йнасці |
| В. |
самасто́йнасць |
| Т. |
самасто́йнасцю |
| М. |
самасто́йнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самасто́йны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самасто́йны |
самасто́йная |
самасто́йнае |
самасто́йныя |
| Р. |
самасто́йнага |
самасто́йнай самасто́йнае |
самасто́йнага |
самасто́йных |
| Д. |
самасто́йнаму |
самасто́йнай |
самасто́йнаму |
самасто́йным |
| В. |
самасто́йны (неадуш.) самасто́йнага (адуш.) |
самасто́йную |
самасто́йнае |
самасто́йныя (неадуш.) самасто́йных (адуш.) |
| Т. |
самасто́йным |
самасто́йнай самасто́йнаю |
самасто́йным |
самасто́йнымі |
| М. |
самасто́йным |
самасто́йнай |
самасто́йным |
самасто́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самастрахава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самастрахава́нне |
| Р. |
самастрахава́ння |
| Д. |
самастрахава́нню |
| В. |
самастрахава́нне |
| Т. |
самастрахава́ннем |
| М. |
самастрахава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.