Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

самааса́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. самааса́дка самааса́дкі
Р. самааса́дкі самааса́дак
Д. самааса́дцы самааса́дкам
В. самааса́дку самааса́дкі
Т. самааса́дкай
самааса́дкаю		 самааса́дкамі
М. самааса́дцы самааса́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаасало́да

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. самаасало́да
Р. самаасало́ды
Д. самаасало́дзе
В. самаасало́ду
Т. самаасало́дай
самаасало́даю
М. самаасало́дзе

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаасуджэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаасуджэ́нне
Р. самаасуджэ́ння
Д. самаасуджэ́нню
В. самаасуджэ́нне
Т. самаасуджэ́ннем
М. самаасуджэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаасэнсава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаасэнсава́нне
Р. самаасэнсава́ння
Д. самаасэнсава́нню
В. самаасэнсава́нне
Т. самаасэнсава́ннем
М. самаасэнсава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

самаасяда́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаасяда́нне
Р. самаасяда́ння
Д. самаасяда́нню
В. самаасяда́нне
Т. самаасяда́ннем
М. самаасяда́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаатру́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаатру́чванне
Р. самаатру́чвання
Д. самаатру́чванню
В. самаатру́чванне
Т. самаатру́чваннем
М. самаатру́чванні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаатручэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаатручэ́нне
Р. самаатручэ́ння
Д. самаатручэ́нню
В. самаатручэ́нне
Т. самаатручэ́ннем
М. самаатручэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаахво́тна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
самаахво́тна - -

Крыніцы: piskunou2012.

самаахво́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самаахво́тнік самаахво́тнікі
Р. самаахво́тніка самаахво́тнікаў
Д. самаахво́тніку самаахво́тнікам
В. самаахво́тніка самаахво́тнікаў
Т. самаахво́тнікам самаахво́тнікамі
М. самаахво́тніку самаахво́тніках

Крыніцы: piskunou2012.

самаахво́тніцкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. самаахво́тніцкі самаахво́тніцкая самаахво́тніцкае самаахво́тніцкія
Р. самаахво́тніцкага самаахво́тніцкай
самаахво́тніцкае		 самаахво́тніцкага самаахво́тніцкіх
Д. самаахво́тніцкаму самаахво́тніцкай самаахво́тніцкаму самаахво́тніцкім
В. самаахво́тніцкі (неадуш.)
самаахво́тніцкага (адуш.)		 самаахво́тніцкую самаахво́тніцкае самаахво́тніцкія (неадуш.)
самаахво́тніцкіх (адуш.)
Т. самаахво́тніцкім самаахво́тніцкай
самаахво́тніцкаю		 самаахво́тніцкім самаахво́тніцкімі
М. самаахво́тніцкім самаахво́тніцкай самаахво́тніцкім самаахво́тніцкіх

Крыніцы: piskunou2012.