дамкра́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дамкра́тны |
дамкра́тная |
дамкра́тнае |
дамкра́тныя |
| Р. |
дамкра́тнага |
дамкра́тнай дамкра́тнае |
дамкра́тнага |
дамкра́тных |
| Д. |
дамкра́тнаму |
дамкра́тнай |
дамкра́тнаму |
дамкра́тным |
| В. |
дамкра́тны (неадуш.) дамкра́тнага (адуш.) |
дамкра́тную |
дамкра́тнае |
дамкра́тныя (неадуш.) дамкра́тных (адуш.) |
| Т. |
дамкра́тным |
дамкра́тнай дамкра́тнаю |
дамкра́тным |
дамкра́тнымі |
| М. |
дамкра́тным |
дамкра́тнай |
дамкра́тным |
дамкра́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
дамніфіка́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дамніфіка́цыя |
| Р. |
дамніфіка́цыі |
| Д. |
дамніфіка́цыі |
| В. |
дамніфіка́цыю |
| Т. |
дамніфіка́цыяй дамніфіка́цыяю |
| М. |
дамніфіка́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
дамо́ва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дамо́ва |
дамо́вы |
| Р. |
дамо́вы |
дамо́ў |
| Д. |
дамо́ве |
дамо́вам |
| В. |
дамо́ву |
дамо́вы |
| Т. |
дамо́вай дамо́ваю |
дамо́вамі |
| М. |
дамо́ве |
дамо́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дамо́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дамо́ўлюся |
дамо́вімся |
| 2-я ас. |
дамо́вішся |
дамо́віцеся |
| 3-я ас. |
дамо́віцца |
дамо́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
дамо́віўся |
дамо́віліся |
| ж. |
дамо́вілася |
| н. |
дамо́вілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дамо́ўся |
дамо́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дамо́віўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дамо́віць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дамо́ўлю |
дамо́вім |
| 2-я ас. |
дамо́віш |
дамо́віце |
| 3-я ас. |
дамо́віць |
дамо́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
дамо́віў |
дамо́вілі |
| ж. |
дамо́віла |
| н. |
дамо́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дамо́ў |
дамо́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дамо́віўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
дамо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дамо́к |
дамкі́ |
| Р. |
дамка́ |
дамко́ў |
| Д. |
дамку́ |
дамка́м |
| В. |
дамо́к |
дамкі́ |
| Т. |
дамко́м |
дамка́мі |
| М. |
дамку́ |
дамка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дамо́клаў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дамо́клаў |
дамо́клава |
дамо́клава |
дамо́клавы |
| Р. |
дамо́клавага |
дамо́клавай дамо́клавае |
дамо́клавага |
дамо́клавых |
| Д. |
дамо́клаваму |
дамо́клавай |
дамо́клаваму |
дамо́клавым |
| В. |
дамо́клаў (неадуш.) дамо́клавага (адуш.) |
дамо́клаву |
дамо́клава |
дамо́клавы (неадуш.) дамо́клавых (адуш.) |
| Т. |
дамо́клавым |
дамо́клавай дамо́клаваю |
дамо́клавым |
дамо́клавымі |
| М. |
дамо́клавым |
дамо́клавай |
дамо́клавым |
дамо́клавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дамо́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дамо́кну |
дамо́кнем |
| 2-я ас. |
дамо́кнеш |
дамо́кнеце |
| 3-я ас. |
дамо́кне |
дамо́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
дамо́к |
дамо́клі |
| ж. |
дамо́кла |
| н. |
дамо́кла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дамо́кшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.