асаладжа́ць
‘рабіць што-небудзь салодкім’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асаладжа́ю |
асаладжа́ем |
| 2-я ас. |
асаладжа́еш |
асаладжа́еце |
| 3-я ас. |
асаладжа́е |
асаладжа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
асаладжа́ў |
асаладжа́лі |
| ж. |
асаладжа́ла |
| н. |
асаладжа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
асаладжа́й |
асаладжа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
асаладжа́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
асаладзе́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
асаладзе́ласць |
| Р. |
асаладзе́ласці |
| Д. |
асаладзе́ласці |
| В. |
асаладзе́ласць |
| Т. |
асаладзе́ласцю |
| М. |
асаладзе́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
асаладзе́ць
‘стаць салодкім’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
асаладзе́е |
асаладзе́юць |
| Прошлы час |
| м. |
асаладзе́ў |
асаладзе́лі |
| ж. |
асаладзе́ла |
| н. |
асаладзе́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
асаладзе́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
асаланцава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асаланцава́нне |
асаланцава́нні |
| Р. |
асаланцава́ння |
асаланцава́нняў |
| Д. |
асаланцава́нню |
асаланцава́нням |
| В. |
асаланцава́нне |
асаланцава́нні |
| Т. |
асаланцава́ннем |
асаланцава́ннямі |
| М. |
асаланцава́нні |
асаланцава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
асаланчакава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асаланчакава́нне |
асаланчакава́нні |
| Р. |
асаланчакава́ння |
асаланчакава́нняў |
| Д. |
асаланчакава́нню |
асаланчакава́нням |
| В. |
асаланчакава́нне |
асаланчакава́нні |
| Т. |
асаланчакава́ннем |
асаланчакава́ннямі |
| М. |
асаланчакава́нні |
асаланчакава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
асалапе́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асалапе́ю |
асалапе́ем |
| 2-я ас. |
асалапе́еш |
асалапе́еце |
| 3-я ас. |
асалапе́е |
асалапе́юць |
| Прошлы час |
| м. |
асалапе́ў |
асалапе́лі |
| ж. |
асалапе́ла |
| н. |
асалапе́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
асалапе́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аса́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аса́лены |
аса́леная |
аса́ленае |
аса́леныя |
| Р. |
аса́ленага |
аса́ленай аса́ленае |
аса́ленага |
аса́леных |
| Д. |
аса́ленаму |
аса́ленай |
аса́ленаму |
аса́леным |
| В. |
аса́лены (неадуш.) аса́ленага (адуш.) |
аса́леную |
аса́ленае |
аса́леныя (неадуш.) аса́леных (адуш.) |
| Т. |
аса́леным |
аса́ленай аса́ленаю |
аса́леным |
аса́ленымі |
| М. |
аса́леным |
аса́ленай |
аса́леным |
аса́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.