даміно́шны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даміно́шны |
даміно́шная |
даміно́шнае |
даміно́шныя |
| Р. |
даміно́шнага |
даміно́шнай даміно́шнае |
даміно́шнага |
даміно́шных |
| Д. |
даміно́шнаму |
даміно́шнай |
даміно́шнаму |
даміно́шным |
| В. |
даміно́шны (неадуш.) даміно́шнага (адуш.) |
даміно́шную |
даміно́шнае |
даміно́шныя (неадуш.) даміно́шных (адуш.) |
| Т. |
даміно́шным |
даміно́шнай даміно́шнаю |
даміно́шным |
даміно́шнымі |
| М. |
даміно́шным |
даміно́шнай |
даміно́шным |
даміно́шных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
даміну́ючы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даміну́ючы |
даміну́ючая |
даміну́ючае |
даміну́ючыя |
| Р. |
даміну́ючага |
даміну́ючай даміну́ючае |
даміну́ючага |
даміну́ючых |
| Д. |
даміну́ючаму |
даміну́ючай |
даміну́ючаму |
даміну́ючым |
| В. |
даміну́ючы (неадуш.) |
даміну́ючую |
даміну́ючае |
даміну́ючыя (неадуш.) |
| Т. |
даміну́ючым |
даміну́ючай даміну́ючаю |
даміну́ючым |
даміну́ючымі |
| М. |
даміну́ючым |
даміну́ючай |
даміну́ючым |
даміну́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
даміну́ючы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даміну́ючы |
даміну́ючая |
даміну́ючае |
даміну́ючыя |
| Р. |
даміну́ючага |
даміну́ючай даміну́ючае |
даміну́ючага |
даміну́ючых |
| Д. |
даміну́ючаму |
даміну́ючай |
даміну́ючаму |
даміну́ючым |
| В. |
даміну́ючы (неадуш.) |
даміну́ючую |
даміну́ючае |
даміну́ючыя (неадуш.) |
| Т. |
даміну́ючым |
даміну́ючай даміну́ючаю |
даміну́ючым |
даміну́ючымі |
| М. |
даміну́ючым |
даміну́ючай |
даміну́ючым |
даміну́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
даміну́ючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даміну́ючы |
даміну́ючая |
даміну́ючае |
даміну́ючыя |
| Р. |
даміну́ючага |
даміну́ючай даміну́ючае |
даміну́ючага |
даміну́ючых |
| Д. |
даміну́ючаму |
даміну́ючай |
даміну́ючаму |
даміну́ючым |
| В. |
даміну́ючы даміну́ючага |
даміну́ючую |
даміну́ючае |
даміну́ючыя |
| Т. |
даміну́ючым |
даміну́ючай даміну́ючаю |
даміну́ючым |
даміну́ючымі |
| М. |
даміну́ючым |
даміну́ючай |
даміну́ючым |
даміну́ючых |
дамі́ска
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дамі́ска |
дамі́скі |
| Р. |
дамі́скі |
дамі́скаў |
| Д. |
дамі́ску |
дамі́скам |
| В. |
дамі́ску |
дамі́скі |
| Т. |
дамі́скам |
дамі́скамі |
| М. |
дамі́ску |
дамі́сках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
дамі́шча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дамі́шча |
дамі́шчы |
| Р. |
дамі́шча |
дамі́шчаў |
| Д. |
дамі́шчу |
дамі́шчам |
| В. |
дамі́шча |
дамі́шчы |
| Т. |
дамі́шчам |
дамі́шчамі |
| М. |
дамі́шчы |
дамі́шчах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
да́мка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
да́мка |
да́мкі |
| Р. |
да́мкі |
да́мак |
| Д. |
да́мцы |
да́мкам |
| В. |
да́мку |
да́мкі |
| Т. |
да́мкай да́мкаю |
да́мкамі |
| М. |
да́мцы |
да́мках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дамка́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дамка́м |
дамка́мы |
| Р. |
дамка́ма |
дамка́маў |
| Д. |
дамка́му |
дамка́мам |
| В. |
дамка́м |
дамка́мы |
| Т. |
дамка́мам |
дамка́мамі |
| М. |
дамка́ме |
дамка́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
дамка́маўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дамка́маўскі |
дамка́маўская |
дамка́маўскае |
дамка́маўскія |
| Р. |
дамка́маўскага |
дамка́маўскай дамка́маўскае |
дамка́маўскага |
дамка́маўскіх |
| Д. |
дамка́маўскаму |
дамка́маўскай |
дамка́маўскаму |
дамка́маўскім |
| В. |
дамка́маўскі (неадуш.) дамка́маўскага (адуш.) |
дамка́маўскую |
дамка́маўскае |
дамка́маўскія (неадуш.) дамка́маўскіх (адуш.) |
| Т. |
дамка́маўскім |
дамка́маўскай дамка́маўскаю |
дамка́маўскім |
дамка́маўскімі |
| М. |
дамка́маўскім |
дамка́маўскай |
дамка́маўскім |
дамка́маўскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
дамкра́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дамкра́т |
дамкра́ты |
| Р. |
дамкра́та |
дамкра́таў |
| Д. |
дамкра́ту |
дамкра́там |
| В. |
дамкра́т |
дамкра́ты |
| Т. |
дамкра́там |
дамкра́тамі |
| М. |
дамкра́це |
дамкра́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.