выкры́кваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выкры́кваю |
выкры́кваем |
| 2-я ас. |
выкры́кваеш |
выкры́кваеце |
| 3-я ас. |
выкры́квае |
выкры́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выкры́кваў |
выкры́квалі |
| ж. |
выкры́квала |
| н. |
выкры́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выкры́квай |
выкры́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выкры́кваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́крыкнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́крыкнуты |
вы́крыкнутая |
вы́крыкнутае |
вы́крыкнутыя |
| Р. |
вы́крыкнутага |
вы́крыкнутай вы́крыкнутае |
вы́крыкнутага |
вы́крыкнутых |
| Д. |
вы́крыкнутаму |
вы́крыкнутай |
вы́крыкнутаму |
вы́крыкнутым |
| В. |
вы́крыкнуты (неадуш.) вы́крыкнутага (адуш.) |
вы́крыкнутую |
вы́крыкнутае |
вы́крыкнутыя (неадуш.) вы́крыкнутых (адуш.) |
| Т. |
вы́крыкнутым |
вы́крыкнутай вы́крыкнутаю |
вы́крыкнутым |
вы́крыкнутымі |
| М. |
вы́крыкнутым |
вы́крыкнутай |
вы́крыкнутым |
вы́крыкнутых |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́крыкнуць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́крыкну |
вы́крыкнем |
| 2-я ас. |
вы́крыкнеш |
вы́крыкнеце |
| 3-я ас. |
вы́крыкне |
вы́крыкнуць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́крыкнуў |
вы́крыкнулі |
| ж. |
вы́крыкнула |
| н. |
вы́крыкнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́крыкні |
вы́крыкніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́крыкнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́крыты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́крыты |
вы́крытая |
вы́крытае |
вы́крытыя |
| Р. |
вы́крытага |
вы́крытай вы́крытае |
вы́крытага |
вы́крытых |
| Д. |
вы́крытаму |
вы́крытай |
вы́крытаму |
вы́крытым |
| В. |
вы́крыты (неадуш.) вы́крытага (адуш.) |
вы́крытую |
вы́крытае |
вы́крытыя (неадуш.) вы́крытых (адуш.) |
| Т. |
вы́крытым |
вы́крытай вы́крытаю |
вы́крытым |
вы́крытымі |
| М. |
вы́крытым |
вы́крытай |
вы́крытым |
вы́крытых |
Кароткая форма: вы́крыта.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выкрыўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выкрыўле́нне |
выкрыўле́нні |
| Р. |
выкрыўле́ння |
выкрыўле́нняў |
| Д. |
выкрыўле́нню |
выкрыўле́нням |
| В. |
выкрыўле́нне |
выкрыўле́нні |
| Т. |
выкрыўле́ннем |
выкрыўле́ннямі |
| М. |
выкрыўле́нні |
выкрыўле́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́крыўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́крыўлены |
вы́крыўленая |
вы́крыўленае |
вы́крыўленыя |
| Р. |
вы́крыўленага |
вы́крыўленай вы́крыўленае |
вы́крыўленага |
вы́крыўленых |
| Д. |
вы́крыўленаму |
вы́крыўленай |
вы́крыўленаму |
вы́крыўленым |
| В. |
вы́крыўлены (неадуш.) вы́крыўленага (адуш.) |
вы́крыўленую |
вы́крыўленае |
вы́крыўленыя (неадуш.) вы́крыўленых (адуш.) |
| Т. |
вы́крыўленым |
вы́крыўленай вы́крыўленаю |
вы́крыўленым |
вы́крыўленымі |
| М. |
вы́крыўленым |
вы́крыўленай |
вы́крыўленым |
вы́крыўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
выкрыўля́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выкрыўля́нне |
| Р. |
выкрыўля́ння |
| Д. |
выкрыўля́нню |
| В. |
выкрыўля́нне |
| Т. |
выкрыўля́ннем |
| М. |
выкрыўля́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
выкрыўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выкрыўля́юся |
выкрыўля́емся |
| 2-я ас. |
выкрыўля́ешся |
выкрыўля́ецеся |
| 3-я ас. |
выкрыўля́ецца |
выкрыўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
выкрыўля́ўся |
выкрыўля́ліся |
| ж. |
выкрыўля́лася |
| н. |
выкрыўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выкрыўля́йся |
выкрыўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выкрыўля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.