выкрыўля́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выкрыўля́нне | |
| выкрыўля́ння | |
| выкрыўля́нню | |
| выкрыўля́нне | |
| выкрыўля́ннем | |
| выкрыўля́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)