Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшэюя- 

паты́ркаць

‘папароць, накалоць што-небудзь; пэўны час тыркаць, тыркнуць некалькі разоў (што-небудзь і без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паты́ркаю паты́ркаем
2-я ас. паты́ркаеш паты́ркаеце
3-я ас. паты́ркае паты́ркаюць
Прошлы час
м. паты́ркаў паты́ркалі
ж. паты́ркала
н. паты́ркала
Загадны лад
2-я ас. паты́ркай паты́ркайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паты́ркаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

патырча́ка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. патырча́ка патырча́кі
Р. патырча́кі патырча́к
Д. патырча́цы патырча́кам
В. патырча́ку патырча́кі
Т. патырча́кай
патырча́каю		 патырча́камі
М. патырча́цы патырча́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

патырча́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. патырча́сты патырча́стая патырча́стае патырча́стыя
Р. патырча́стага патырча́стай
патырча́стае		 патырча́стага патырча́стых
Д. патырча́стаму патырча́стай патырча́стаму патырча́стым
В. патырча́сты (неадуш.)
патырча́стага (адуш.)		 патырча́стую патырча́стае патырча́стыя (неадуш.)
патырча́стых (адуш.)
Т. патырча́стым патырча́стай
патырча́стаю		 патырча́стым патырча́стымі
М. патырча́стым патырча́стай патырча́стым патырча́стых

Крыніцы: piskunou2012.

патырча́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. патырчу́ патырчы́м
2-я ас. патырчы́ш патырчыце́
3-я ас. патырчы́ць патырча́ць
Прошлы час
м. патырча́ў патырча́лі
ж. патырча́ла
н. патырча́ла
Загадны лад
2-я ас. патырчы́ патырчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час патырча́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

патысо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. патысо́н патысо́ны
Р. патысо́на патысо́наў
Д. патысо́ну патысо́нам
В. патысо́н патысо́ны
Т. патысо́нам патысо́намі
М. патысо́не патысо́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

патысо́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. патысо́навы патысо́навая патысо́навае патысо́навыя
Р. патысо́навага патысо́навай
патысо́навае		 патысо́навага патысо́навых
Д. патысо́наваму патысо́навай патысо́наваму патысо́навым
В. патысо́навы патысо́навую патысо́навае патысо́навыя
Т. патысо́навым патысо́навай
патысо́наваю		 патысо́навым патысо́навымі
М. патысо́навым патысо́навай патысо́навым патысо́навых

Крыніцы: tsblm1996.

патыха́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. патыха́нне
Р. патыха́ння
Д. патыха́нню
В. патыха́нне
Т. патыха́ннем
М. патыха́нні

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

патыха́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. патыха́е патыха́юць
Прошлы час
м. патыха́ў патыха́лі
ж. патыха́ла
н. патыха́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час патыха́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

патыхну́ць

‘перадацца па паветры (пра пахі)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. патыхне́ -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. патыхну́ла

Крыніцы: piskunou2012.

паты́цканы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паты́цканы паты́цканая паты́цканае паты́цканыя
Р. паты́цканага паты́цканай
паты́цканае		 паты́цканага паты́цканых
Д. паты́цканаму паты́цканай паты́цканаму паты́цканым
В. паты́цканы (неадуш.)
паты́цканага (адуш.)		 паты́цканую паты́цканае паты́цканыя (неадуш.)
паты́цканых (адуш.)
Т. паты́цканым паты́цканай
паты́цканаю		 паты́цканым паты́цканымі
М. паты́цканым паты́цканай паты́цканым паты́цканых

Крыніцы: piskunou2012.