васьміто́мнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
васьміто́мнік |
васьміто́мнікі |
| Р. |
васьміто́мніка |
васьміто́мнікаў |
| Д. |
васьміто́мніку |
васьміто́мнікам |
| В. |
васьміто́мнік |
васьміто́мнікі |
| Т. |
васьміто́мнікам |
васьміто́мнікамі |
| М. |
васьміто́мніку |
васьміто́мніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
васьміты́сячнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
васьміты́сячнік |
васьміты́сячнікі |
| Р. |
васьміты́сячніка |
васьміты́сячнікаў |
| Д. |
васьміты́сячніку |
васьміты́сячнікам |
| В. |
васьміты́сячнік |
васьміты́сячнікі |
| Т. |
васьміты́сячнікам |
васьміты́сячнікамі |
| М. |
васьміты́сячніку |
васьміты́сячніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
васьміты́сячны
лічэбнік, парадкавы
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
васьміты́сячны |
васьміты́сячная |
васьміты́сячнае |
васьміты́сячныя |
| Р. |
васьміты́сячнага |
васьміты́сячнай |
васьміты́сячнага |
васьміты́сячных |
| Д. |
васьміты́сячнаму |
васьміты́сячнае |
васьміты́сячнаму |
васьміты́сячным |
| В. |
васьміты́сячнага (адуш.) васьміты́сячны (неадуш.) |
васьміты́сячную |
васьміты́сячнае |
васьміты́сячных (адуш.) васьміты́сячныя (неадуш.) |
| Т. |
васьміты́сячным |
васьміты́сячнай васьміты́сячнаю |
васьміты́сячным |
васьміты́сячнымі |
| М. |
васьміты́сячным |
васьміты́сячнай |
васьміты́сячным |
васьміты́сячных |
Крыніцы:
prym2009,
tsblm1996.