паме́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паме́жнік |
паме́жнікі |
| Р. |
паме́жніка |
паме́жнікаў |
| Д. |
паме́жніку |
паме́жнікам |
| В. |
паме́жніка |
паме́жнікаў |
| Т. |
паме́жнікам |
паме́жнікамі |
| М. |
паме́жніку |
паме́жніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
паме́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паме́жны |
паме́жная |
паме́жнае |
паме́жныя |
| Р. |
паме́жнага |
паме́жнай
паме́жнае |
паме́жнага |
паме́жных |
| Д. |
паме́жнаму |
паме́жнай |
паме́жнаму |
паме́жным |
| В. |
паме́жны (неадуш.)
паме́жнага (адуш.) |
паме́жную |
паме́жнае |
паме́жныя (неадуш.)
паме́жных (адуш.) |
| Т. |
паме́жным |
паме́жнай
паме́жнаю |
паме́жным |
паме́жнымі |
| М. |
паме́жным |
паме́жнай |
паме́жным |
паме́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
паме́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паме́лены |
паме́леная |
паме́ленае |
паме́леныя |
| Р. |
паме́ленага |
паме́ленай
паме́ленае |
паме́ленага |
паме́леных |
| Д. |
паме́ленаму |
паме́ленай |
паме́ленаму |
паме́леным |
| В. |
паме́лены (неадуш.)
паме́ленага (адуш.) |
паме́леную |
паме́ленае |
паме́леныя (неадуш.)
паме́леных (адуш.) |
| Т. |
паме́леным |
паме́ленай
паме́ленаю |
паме́леным |
паме́ленымі |
| М. |
паме́леным |
паме́ленай |
паме́леным |
паме́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
паме́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паме́льнік |
паме́льнікі |
| Р. |
паме́льніка |
паме́льнікаў |
| Д. |
паме́льніку |
паме́льнікам |
| В. |
паме́льнік |
паме́льнікі |
| Т. |
паме́льнікам |
паме́льнікамі |
| М. |
паме́льніку |
паме́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
паме́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паме́н |
паме́ны |
| Р. |
паме́ну |
паме́наў |
| Д. |
паме́ну |
паме́нам |
| В. |
паме́н |
паме́ны |
| Т. |
паме́нам |
паме́намі |
| М. |
паме́не |
паме́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
паме́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паме́на |
паме́ны |
| Р. |
паме́ны |
паме́н |
| Д. |
паме́не |
паме́нам |
| В. |
паме́ну |
паме́ны |
| Т. |
паме́най
паме́наю |
паме́намі |
| М. |
паме́не |
паме́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
паме́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паме́нены |
паме́неная |
паме́ненае |
паме́неныя |
| Р. |
паме́ненага |
паме́ненай
паме́ненае |
паме́ненага |
паме́неных |
| Д. |
паме́ненаму |
паме́ненай |
паме́ненаму |
паме́неным |
| В. |
паме́нены (неадуш.)
паме́ненага (адуш.) |
паме́неную |
паме́ненае |
паме́неныя (неадуш.)
паме́неных (адуш.) |
| Т. |
паме́неным |
паме́ненай
паме́ненаю |
паме́неным |
паме́ненымі |
| М. |
паме́неным |
паме́ненай |
паме́неным |
паме́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.