нарачо́ны
прыметнік, адносны
| нарачо́ны | нарачо́ная | нарачо́нае | нарачо́ныя | |
| нарачо́нага | нарачо́най нарачо́нае |
нарачо́нага | нарачо́ных | |
| нарачо́наму | нарачо́най | нарачо́наму | нарачо́ным | |
| нарачо́ны ( нарачо́нага ( |
нарачо́ную | нарачо́нае | нарачо́ныя ( нарачо́ных ( |
|
| нарачо́ным | нарачо́най нарачо́наю |
нарачо́ным | нарачо́нымі | |
| нарачо́ным | нарачо́най | нарачо́ным | нарачо́ных | |
Крыніцы:
нарачо́ны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| нарачо́ны | нарачо́ныя | |
| нарачо́нага | нарачо́ных | |
| нарачо́наму | нарачо́ным | |
| нарачо́нага | нарачо́ных | |
| нарачо́ным | нарачо́нымі | |
| нарачо́ным | нарачо́ных |
Крыніцы:
нарачы́
‘назваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| нараку́ | нарачо́м | |
| нарачэ́ш | нарачаце́ | |
| нарачэ́ | нараку́ць | |
| Прошлы час | ||
| наро́к | нараклі́ | |
| наракла́ | ||
| наракло́ | ||
| Загадны лад | ||
| нарачы́ | нарачы́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| наро́кшы | ||
Крыніцы:
нарачэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| нарачэ́нне | |
| нарачэ́ння | |
| нарачэ́нню | |
| нарачэ́нне | |
| нарачэ́ннем | |
| нарачэ́нні |
Крыніцы:
нарашчыня́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| нарашчыня́ю | нарашчыня́ем | |
| нарашчыня́еш | нарашчыня́еце | |
| нарашчыня́е | нарашчыня́юць | |
| Прошлы час | ||
| нарашчыня́ў | нарашчыня́лі | |
| нарашчыня́ла | ||
| нарашчыня́ла | ||
| Загадны лад | ||
| нарашчыня́й | нарашчыня́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| нарашчыня́ўшы | ||
Крыніцы:
нарашчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| нарашчэ́нне | |
| нарашчэ́ння | |
| нарашчэ́нню | |
| нарашчэ́нне | |
| нарашчэ́ннем | |
| нарашчэ́нні |
Крыніцы:
Нарашы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Нарашы́ | |
| Нарашо́ў | |
| Нараша́м | |
| Нарашы́ | |
| Нараша́мі | |
| Нараша́х |
Нарбу́тава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Нарбу́тава | |
| Нарбу́тава | |
| Нарбу́таву | |
| Нарбу́тава | |
| Нарбу́тавам | |
| Нарбу́таве |
На́рбутавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| На́рбутавічы | |
| На́рбутавіч На́рбутавічаў |
|
| На́рбутавічам | |
| На́рбутавічы | |
| На́рбутавічамі | |
| На́рбутавічах |
На́рбуты
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| На́рбуты | |
| На́рбутаў | |
| На́рбутам | |
| На́рбуты | |
| На́рбутамі | |
| На́рбутах |