Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

сцюкава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сцюкава́ны сцюкава́ная сцюкава́нае сцюкава́ныя
Р. сцюкава́нага сцюкава́най
сцюкава́нае
сцюкава́нага сцюкава́ных
Д. сцюкава́наму сцюкава́най сцюкава́наму сцюкава́ным
В. сцюкава́ны (неадуш.)
сцюкава́нага (адуш.)
сцюкава́ную сцюкава́нае сцюкава́ныя (неадуш.)
сцюкава́ных (адуш.)
Т. сцюкава́ным сцюкава́най
сцюкава́наю
сцюкава́ным сцюкава́нымі
М. сцюкава́ным сцюкава́най сцюкава́ным сцюкава́ных

Кароткая форма: сцюкава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сцюкава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сцюку́ю сцюку́ем
2-я ас. сцюку́еш сцюку́еце
3-я ас. сцюку́е сцюку́юць
Прошлы час
м. сцюкава́ў сцюкава́лі
ж. сцюкава́ла
н. сцюкава́ла
Загадны лад
2-я ас. сцюку́й сцюку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час сцюкава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сцю́каць

‘зрубіць што-небудзь (сцюкаць хатку)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сцю́каю сцю́каем
2-я ас. сцю́каеш сцю́каеце
3-я ас. сцю́кае сцю́каюць
Прошлы час
м. сцю́каў сцю́калі
ж. сцю́кала
н. сцю́кала
Загадны лад
2-я ас. сцю́кай сцю́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час сцю́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.

сцюцю́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сцюцю́руся сцюцю́рымся
2-я ас. сцюцю́рышся сцюцю́рыцеся
3-я ас. сцюцю́рыцца сцюцю́рацца
Прошлы час
м. сцюцю́рыўся сцюцю́рыліся
ж. сцюцю́рылася
н. сцюцю́рылася
Загадны лад
2-я ас. сцюцю́рся сцюцю́рцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час сцюцю́рыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

сцяба́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. сцяба́нне
Р. сцяба́ння
Д. сцяба́нню
В. сцяба́нне
Т. сцяба́ннем
М. сцяба́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сцяба́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сцяба́ны сцяба́ная сцяба́нае сцяба́ныя
Р. сцяба́нага сцяба́най
сцяба́нае
сцяба́нага сцяба́ных
Д. сцяба́наму сцяба́най сцяба́наму сцяба́ным
В. сцяба́ны (неадуш.)
сцяба́нага (адуш.)
сцяба́ную сцяба́нае сцяба́ныя (неадуш.)
сцяба́ных (адуш.)
Т. сцяба́ным сцяба́най
сцяба́наю
сцяба́ным сцяба́нымі
М. сцяба́ным сцяба́най сцяба́ным сцяба́ных

Крыніцы: piskunou2012.

сцяба́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сцяба́юся сцяба́емся
2-я ас. сцяба́ешся сцяба́ецеся
3-я ас. сцяба́ецца сцяба́юцца
Прошлы час
м. сцяба́ўся сцяба́ліся
ж. сцяба́лася
н. сцяба́лася
Загадны лад
2-я ас. сцяба́йся сцяба́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час сцяба́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сцяба́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сцяба́ю сцяба́ем
2-я ас. сцяба́еш сцяба́еце
3-я ас. сцяба́е сцяба́юць
Прошлы час
м. сцяба́ў сцяба́лі
ж. сцяба́ла
н. сцяба́ла
Загадны лад
2-я ас. сцяба́й сцяба́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сцяба́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сцябе́лле

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. сцябе́лле
Р. сцябе́лля
Д. сцябе́ллю
В. сцябе́лле
Т. сцябе́ллем
М. сцябе́ллі

Крыніцы: piskunou2012.

сцябе́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сцябе́льнік сцябе́льнікі
Р. сцябе́льніку сцябе́льнікаў
Д. сцябе́льніку сцябе́льнікам
В. сцябе́льнік сцябе́льнікі
Т. сцябе́льнікам сцябе́льнікамі
М. сцябе́льніку сцябе́льніках

Крыніцы: piskunou2012.