пянько́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пянько́вы |
пянько́вая |
пянько́вае |
пянько́выя |
| Р. |
пянько́вага |
пянько́вай пянько́вае |
пянько́вага |
пянько́вых |
| Д. |
пянько́ваму |
пянько́вай |
пянько́ваму |
пянько́вым |
| В. |
пянько́вы (неадуш.) пянько́вага (адуш.) |
пянько́вую |
пянько́вае |
пянько́выя (неадуш.) пянько́вых (адуш.) |
| Т. |
пянько́вым |
пянько́вай пянько́ваю |
пянько́вым |
пянько́вымі |
| М. |
пянько́вым |
пянько́вай |
пянько́вым |
пянько́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пянько́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пянько́ўка |
| Р. |
Пянько́ўкі |
| Д. |
Пянько́ўцы |
| В. |
Пянько́ўку |
| Т. |
Пянько́ўкай Пянько́ўкаю |
| М. |
Пянько́ўцы |
п’яню́га
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
п’яню́га |
п’яню́гі |
| Р. |
п’яню́гі |
п’яню́г |
| Д. |
п’яню́зе |
п’яню́гам |
| В. |
п’яню́гу |
п’яню́г |
| Т. |
п’яню́гай п’яню́гаю |
п’яню́гамі |
| М. |
п’яню́зе |
п’яню́гах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
п’яню́га
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
п’яню́га |
п’яню́гі |
| Р. |
п’яню́гі |
п’яню́г |
| Д. |
п’яню́гу |
п’яню́гам |
| В. |
п’яню́гу |
п’яню́г |
| Т. |
п’яню́гам |
п’яню́гамі |
| М. |
п’яню́гу |
п’яню́гах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Пяню́га
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пяню́га |
| Р. |
Пяню́гі |
| Д. |
Пяню́зе |
| В. |
Пяню́гу |
| Т. |
Пяню́гай Пяню́гаю |
| М. |
Пяню́зе |
Пяню́гі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пяню́гі |
| Р. |
Пяню́г Пяню́гаў |
| Д. |
Пяню́гам |
| В. |
Пяню́гі |
| Т. |
Пяню́гамі |
| М. |
Пяню́гах |
п’яню́жка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
п’яню́жка |
п’яню́жкі |
| Р. |
п’яню́жкі |
п’яню́жак |
| Д. |
п’яню́жцы |
п’яню́жкам |
| В. |
п’яню́жку |
п’яню́жак |
| Т. |
п’яню́жкай п’яню́жкаю |
п’яню́жкамі |
| М. |
п’яню́жцы |
п’яню́жках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008.
п’яню́жка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
п’яню́жка |
п’яню́жкі |
| Р. |
п’яню́жкі |
п’яню́жак |
| Д. |
п’яню́жку |
п’яню́жкам |
| В. |
п’яню́жку |
п’яню́жак |
| Т. |
п’яню́жкам |
п’яню́жкамі |
| М. |
п’яню́жку |
п’яню́жках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008.