Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

п’яне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. п’яне́ю п’яне́ем
2-я ас. п’яне́еш п’яне́еце
3-я ас. п’яне́е п’яне́юць
Прошлы час
м. п’яне́ў п’яне́лі
ж. п’яне́ла
н. п’яне́ла
Загадны лад
2-я ас. п’яне́й п’яне́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час п’яне́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пянё́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пянё́к пянькі́
Р. пянька́ пянько́ў
Д. пяньку́ пянька́м
В. пянё́к пянькі́
Т. пянько́м пянька́мі
М. пяньку́ пянька́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996.

пянё́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пянё́чны пянё́чная пянё́чнае пянё́чныя
Р. пянё́чнага пянё́чнай
пянё́чнае		 пянё́чнага пянё́чных
Д. пянё́чнаму пянё́чнай пянё́чнаму пянё́чным
В. пянё́чны
пянё́чнага		 пянё́чную пянё́чнае пянё́чныя
Т. пянё́чным пянё́чнай
пянё́чнаю		 пянё́чным пянё́чнымі
М. пянё́чным пянё́чнай пянё́чным пянё́чных

Крыніцы: tsblm1996.

п’я́ніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’я́ніца п’я́ніцы
Р. п’я́ніцы п’я́ніц
Д. п’я́ніцы п’я́ніцам
В. п’я́ніцу п’я́ніц
Т. п’я́ніцай
п’я́ніцаю		 п’я́ніцамі
М. п’я́ніцы п’я́ніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

п’я́ніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’я́ніца п’я́ніцы
Р. п’я́ніцы п’я́ніц
Д. п’я́ніцу п’я́ніцам
В. п’я́ніцу п’я́ніц
Т. п’я́ніцам п’я́ніцамі
М. п’я́ніцу п’я́ніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

п’яні́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. п’яню́ п’яні́м
2-я ас. п’яні́ш п’яні́це
3-я ас. п’яні́ць п’яня́ць
Прошлы час
м. п’яні́ў п’яні́лі
ж. п’яні́ла
н. п’яні́ла
Загадны лад
2-я ас. п’яні́ п’яні́це

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

п’яні́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’яні́чны п’яні́чная п’яні́чнае п’яні́чныя
Р. п’яні́чнага п’яні́чнай
п’яні́чнае		 п’яні́чнага п’яні́чных
Д. п’яні́чнаму п’яні́чнай п’яні́чнаму п’яні́чным
В. п’яні́чны (неадуш.)
п’яні́чнага (адуш.)		 п’яні́чную п’яні́чнае п’яні́чныя (неадуш.)
п’яні́чных (адуш.)
Т. п’яні́чным п’яні́чнай
п’яні́чнаю		 п’яні́чным п’яні́чнымі
М. п’яні́чным п’яні́чнай п’яні́чным п’яні́чных

Крыніцы: piskunou2012.

п’я́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’я́нка п’я́нкі
Р. п’я́нкі п’я́нак
Д. п’я́нцы п’я́нкам
В. п’я́нку п’я́нкі
Т. п’я́нкай
п’я́нкаю		 п’я́нкамі
М. п’я́нцы п’я́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

п’я́нкасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. п’я́нкасць
Р. п’я́нкасці
Д. п’я́нкасці
В. п’я́нкасць
Т. п’я́нкасцю
М. п’я́нкасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

п’янкі́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’янкі́ п’янка́я п’янко́е п’янкі́я
Р. п’янко́га п’янко́й
п’янко́е		 п’янко́га п’янкі́х
Д. п’янко́му п’янко́й п’янко́му п’янкі́м
В. п’янкі́ (неадуш.)
п’янко́га (адуш.)		 п’янку́ю п’янко́е п’янкі́я (неадуш.)
п’янкі́х (адуш.)
Т. п’янкі́м п’янко́й
п’янко́ю		 п’янкі́м п’янкі́мі
М. п’янкі́м п’янко́й п’янкі́м п’янкі́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.