Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

пя́льцы

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. пя́льцы
Р. пя́льцаў
Д. пя́льцам
В. пя́льцы
Т. пя́льцамі
М. пя́льцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пялю́шачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пялю́шачка пялю́шачкі
Р. пялю́шачкі пялю́шачак
Д. пялю́шачцы пялю́шачкам
В. пялю́шачку пялю́шачкі
Т. пялю́шачкай
пялю́шачкаю
пялю́шачкамі
М. пялю́шачцы пялю́шачках

Крыніцы: piskunou2012.

пялю́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пялю́шка пялю́шкі
Р. пялю́шкі пялю́шак
Д. пялю́шцы пялю́шкам
В. пялю́шку пялю́шкі
Т. пялю́шкай
пялю́шкаю
пялю́шкамі
М. пялю́шцы пялю́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Пяля́жын

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Пяля́жын
Р. Пяля́жына
Д. Пяля́жыну
В. Пяля́жын
Т. Пяля́жынам
М. Пяля́жыне

п’яна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
п’яна п’яней -

Крыніцы: piskunou2012.

п’янава́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
п’янава́та - -

Крыніцы: piskunou2012.

п’янава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’янава́ты п’янава́тая п’янава́тае п’янава́тыя
Р. п’янава́тага п’янава́тай
п’янава́тае
п’янава́тага п’янава́тых
Д. п’янава́таму п’янава́тай п’янава́таму п’янава́тым
В. п’янава́ты (неадуш.)
п’янава́тага (адуш.)
п’янава́тую п’янава́тае п’янава́тыя (неадуш.)
п’янава́тых (адуш.)
Т. п’янава́тым п’янава́тай
п’янава́таю
п’янава́тым п’янава́тымі
М. п’янава́тым п’янава́тай п’янава́тым п’янава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

п’я́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. п’я́насць
Р. п’я́насці
Д. п’я́насці
В. п’я́насць
Т. п’я́насцю
М. п’я́насці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

п’я́ненькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’я́ненькі п’я́ненькая п’я́ненькае п’я́ненькія
Р. п’я́ненькага п’я́ненькай
п’я́ненькае
п’я́ненькага п’я́ненькіх
Д. п’я́ненькаму п’я́ненькай п’я́ненькаму п’я́ненькім
В. п’я́ненькі (неадуш.)
п’я́ненькага (адуш.)
п’я́ненькую п’я́ненькае п’я́ненькія (неадуш.)
п’я́ненькіх (адуш.)
Т. п’я́ненькім п’я́ненькай
п’я́ненькаю
п’я́ненькім п’я́ненькімі
М. п’я́ненькім п’я́ненькай п’я́ненькім п’я́ненькіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009.

пяне́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пяне́ўе
Р. пяне́ўя
Д. пяне́ўю
В. пяне́ўе
Т. пяне́ўем
М. пяне́ўі

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.