п’яню́чы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
п’яню́чы |
п’яню́чая |
п’яню́чае |
п’яню́чыя |
| Р. |
п’яню́чага |
п’яню́чай п’яню́чае |
п’яню́чага |
п’яню́чых |
| Д. |
п’яню́чаму |
п’яню́чай |
п’яню́чаму |
п’яню́чым |
| В. |
п’яню́чы (неадуш.) п’яню́чага (адуш.) |
п’яню́чую |
п’яню́чае |
п’яню́чыя (неадуш.) п’яню́чых (адуш.) |
| Т. |
п’яню́чым |
п’яню́чай п’яню́чаю |
п’яню́чым |
п’яню́чымі |
| М. |
п’яню́чым |
п’яню́чай |
п’яню́чым |
п’яню́чых |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
п’яню́чы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
п’яню́чы |
п’яню́чая |
п’яню́чае |
п’яню́чыя |
| Р. |
п’яню́чага |
п’яню́чай п’яню́чае |
п’яню́чага |
п’яню́чых |
| Д. |
п’яню́чаму |
п’яню́чай |
п’яню́чаму |
п’яню́чым |
| В. |
п’яню́чы (неадуш.) п’яню́чага (адуш.) |
п’яню́чую |
п’яню́чае |
п’яню́чыя (неадуш.) п’яню́чых (адуш.) |
| Т. |
п’яню́чым |
п’яню́чай п’яню́чаю |
п’яню́чым |
п’яню́чымі |
| М. |
п’яню́чым |
п’яню́чай |
п’яню́чым |
п’яню́чых |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Пяня́ка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пяня́ка |
| Р. |
Пяня́кі |
| Д. |
Пяня́цы |
| В. |
Пяня́ку |
| Т. |
Пяня́кай Пяня́каю |
| М. |
Пяня́цы |
пярве́йшы
прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пярве́йшы |
пярве́йшая |
пярве́йшае |
пярве́йшыя |
| Р. |
пярве́йшага |
пярве́йшай пярве́йшае |
пярве́йшага |
пярве́йшых |
| Д. |
пярве́йшаму |
пярве́йшай |
пярве́йшаму |
пярве́йшым |
| В. |
пярве́йшы (неадуш.) пярве́йшага (адуш.) |
пярве́йшую |
пярве́йшае |
пярве́йшыя (неадуш.) пярве́йшых (адуш.) |
| Т. |
пярве́йшым |
пярве́йшай пярве́йшаю |
пярве́йшым |
пярве́йшымі |
| М. |
пярве́йшым |
пярве́йшай |
пярве́йшым |
пярве́йшых |
Крыніцы:
piskunou2012.
пярві́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пярві́чны |
пярві́чная |
пярві́чнае |
пярві́чныя |
| Р. |
пярві́чнага |
пярві́чнай пярві́чнае |
пярві́чнага |
пярві́чных |
| Д. |
пярві́чнаму |
пярві́чнай |
пярві́чнаму |
пярві́чным |
| В. |
пярві́чны (неадуш.) пярві́чнага (адуш.) |
пярві́чную |
пярві́чнае |
пярві́чныя (неадуш.) пярві́чных (адуш.) |
| Т. |
пярві́чным |
пярві́чнай пярві́чнаю |
пярві́чным |
пярві́чнымі |
| М. |
пярві́чным |
пярві́чнай |
пярві́чным |
пярві́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пярво́сцінка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пярво́сцінка |
пярво́сцінкі |
| Р. |
пярво́сцінкі |
пярво́сцінак |
| Д. |
пярво́сцінцы |
пярво́сцінкам |
| В. |
пярво́сцінку |
пярво́сцінак |
| Т. |
пярво́сцінкай пярво́сцінкаю |
пярво́сцінкамі |
| М. |
пярво́сцінцы |
пярво́сцінках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пярга́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пярга́ |
| Р. |
пяргі́ |
| Д. |
пярзе́ |
| В. |
пяргу́ |
| Т. |
пярго́й пярго́ю |
| М. |
пярзе́ |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пярдо́ліць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пярдо́лю |
пярдо́лім |
| 2-я ас. |
пярдо́ліш |
пярдо́ліце |
| 3-я ас. |
пярдо́ліць |
пярдо́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
пярдо́ліў |
пярдо́лілі |
| ж. |
пярдо́ліла |
| н. |
пярдо́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пярдо́ль |
пярдо́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пярдо́лячы |
Крыніцы:
piskunou2012.