нахра́пісты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нахра́пісты |
нахра́пістая |
нахра́пістае |
нахра́пістыя |
| Р. |
нахра́пістага |
нахра́пістай нахра́пістае |
нахра́пістага |
нахра́пістых |
| Д. |
нахра́пістаму |
нахра́пістай |
нахра́пістаму |
нахра́пістым |
| В. |
нахра́пісты (неадуш.) нахра́пістага (адуш.) |
нахра́пістую |
нахра́пістае |
нахра́пістыя (неадуш.) нахра́пістых (адуш.) |
| Т. |
нахра́пістым |
нахра́пістай нахра́пістаю |
нахра́пістым |
нахра́пістымі |
| М. |
нахра́пістым |
нахра́пістай |
нахра́пістым |
нахра́пістых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нахра́пнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нахра́пнік |
нахра́пнікі |
| Р. |
нахра́пніка |
нахра́пнікаў |
| Д. |
нахра́пніку |
нахра́пнікам |
| В. |
нахра́пніка |
нахра́пнікаў |
| Т. |
нахра́пнікам |
нахра́пнікамі |
| М. |
нахра́пніку |
нахра́пніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нахрыбе́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нахрыбе́тнік |
нахрыбе́тнікі |
| Р. |
нахрыбе́тніка |
нахрыбе́тнікаў |
| Д. |
нахрыбе́тніку |
нахрыбе́тнікам |
| В. |
нахрыбе́тнік |
нахрыбе́тнікі |
| Т. |
нахрыбе́тнікам |
нахрыбе́тнікамі |
| М. |
нахрыбе́тніку |
нахрыбе́тніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
наху́каць
‘надыхаць цёплага паветра (нахукаць усім статкам)’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наху́каю |
наху́каем |
| 2-я ас. |
наху́каеш |
наху́каеце |
| 3-я ас. |
наху́кае |
наху́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
наху́каў |
наху́калі |
| ж. |
наху́кала |
| н. |
наху́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наху́кай |
наху́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
наху́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.