нахрыбе́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| нахрыбе́тнік | нахрыбе́тнікі | |
| нахрыбе́тніка | нахрыбе́тнікаў | |
| нахрыбе́тніку | нахрыбе́тнікам | |
| нахрыбе́тнік | нахрыбе́тнікі | |
| нахрыбе́тнікам | нахрыбе́тнікамі | |
| нахрыбе́тніку | нахрыбе́тніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)