Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прыко́нчвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыко́нчваецца прыко́нчваюцца
Прошлы час
м. прыко́нчваўся прыко́нчваліся
ж. прыко́нчвалася
н. прыко́нчвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыко́нчваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыко́нчваю прыко́нчваем
2-я ас. прыко́нчваеш прыко́нчваеце
3-я ас. прыко́нчвае прыко́нчваюць
Прошлы час
м. прыко́нчваў прыко́нчвалі
ж. прыко́нчвала
н. прыко́нчвала
Загадны лад
2-я ас. прыко́нчвай прыко́нчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыко́нчваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыко́нчыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыко́нчыцца прыко́нчацца
Прошлы час
м. прыко́нчыўся прыко́нчыліся
ж. прыко́нчылася
н. прыко́нчылася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыко́нчыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыко́нчу прыко́нчым
2-я ас. прыко́нчыш прыко́нчыце
3-я ас. прыко́нчыць прыко́нчаць
Прошлы час
м. прыко́нчыў прыко́нчылі
ж. прыко́нчыла
н. прыко́нчыла
Загадны лад
2-я ас. прыко́нчы прыко́нчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыко́нчыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыко́паны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыко́паны прыко́паная прыко́панае прыко́паныя
Р. прыко́панага прыко́панай
прыко́панае		 прыко́панага прыко́паных
Д. прыко́панаму прыко́панай прыко́панаму прыко́паным
В. прыко́паны
прыко́панага		 прыко́паную прыко́панае прыко́паныя
Т. прыко́паным прыко́панай
прыко́панаю		 прыко́паным прыко́панымі
М. прыко́паным прыко́панай прыко́паным прыко́паных

Крыніцы: krapivabr2012.

прыко́паны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыко́паны прыко́паная прыко́панае прыко́паныя
Р. прыко́панага прыко́панай
прыко́панае		 прыко́панага прыко́паных
Д. прыко́панаму прыко́панай прыко́панаму прыко́паным
В. прыко́паны
прыко́панага		 прыко́паную прыко́панае прыко́паныя
прыко́паных
Т. прыко́паным прыко́панай
прыко́панаю		 прыко́паным прыко́панымі
М. прыко́паным прыко́панай прыко́паным прыко́паных

Кароткая форма: прыко́пана.

Крыніцы: krapivabr2012.

прыко́пванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыко́пванне
Р. прыко́пвання
Д. прыко́пванню
В. прыко́пванне
Т. прыко́пваннем
М. прыко́пванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыко́пвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыко́пваецца прыко́пваюцца
Прошлы час
м. прыко́пваўся прыко́пваліся
ж. прыко́пвалася
н. прыко́пвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прыко́пваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыко́пваю прыко́пваем
2-я ас. прыко́пваеш прыко́пваеце
3-я ас. прыко́пвае прыко́пваюць
Прошлы час
м. прыко́пваў прыко́пвалі
ж. прыко́пвала
н. прыко́пвала
Загадны лад
2-я ас. прыко́пвай прыко́пвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыко́пваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыко́пка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. прыко́пка
Р. прыко́пкі
Д. прыко́пцы
В. прыко́пку
Т. прыко́пкай
прыко́пкаю
М. прыко́пцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.