Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прыкме́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыкме́чаны прыкме́чаная прыкме́чанае прыкме́чаныя
Р. прыкме́чанага прыкме́чанай
прыкме́чанае
прыкме́чанага прыкме́чаных
Д. прыкме́чанаму прыкме́чанай прыкме́чанаму прыкме́чаным
В. прыкме́чаны (неадуш.)
прыкме́чанага (адуш.)
прыкме́чаную прыкме́чанае прыкме́чаныя (неадуш.)
прыкме́чаных (адуш.)
Т. прыкме́чаным прыкме́чанай
прыкме́чанаю
прыкме́чаным прыкме́чанымі
М. прыкме́чаным прыкме́чанай прыкме́чаным прыкме́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

прыкме́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыкме́чаны прыкме́чаная прыкме́чанае прыкме́чаныя
Р. прыкме́чанага прыкме́чанай
прыкме́чанае
прыкме́чанага прыкме́чаных
Д. прыкме́чанаму прыкме́чанай прыкме́чанаму прыкме́чаным
В. прыкме́чаны (неадуш.)
прыкме́чанага (адуш.)
прыкме́чаную прыкме́чанае прыкме́чаныя (неадуш.)
прыкме́чаных (адуш.)
Т. прыкме́чаным прыкме́чанай
прыкме́чанаю
прыкме́чаным прыкме́чанымі
М. прыкме́чаным прыкме́чанай прыкме́чаным прыкме́чаных

Кароткая форма: прыкме́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыкмяча́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыкмяча́ецца прыкмяча́юцца
Прошлы час
м. прыкмяча́ўся прыкмяча́ліся
ж. прыкмяча́лася
н. прыкмяча́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

прыкмяча́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыкмяча́ю прыкмяча́ем
2-я ас. прыкмяча́еш прыкмяча́еце
3-я ас. прыкмяча́е прыкмяча́юць
Прошлы час
м. прыкмяча́ў прыкмяча́лі
ж. прыкмяча́ла
н. прыкмяча́ла
Загадны лад
2-я ас. прыкмяча́й прыкмяча́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыкмяча́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыко́ваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыко́ваны прыко́ваная прыко́ванае прыко́ваныя
Р. прыко́ванага прыко́ванай
прыко́ванае
прыко́ванага прыко́ваных
Д. прыко́ванаму прыко́ванай прыко́ванаму прыко́ваным
В. прыко́ваны
прыко́ванага
прыко́ваную прыко́ванае прыко́ваныя
прыко́ваных
Т. прыко́ваным прыко́ванай
прыко́ванаю
прыко́ваным прыко́ванымі
М. прыко́ваным прыко́ванай прыко́ваным прыко́ваных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

прыко́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыко́ваны прыко́ваная прыко́ванае прыко́ваныя
Р. прыко́ванага прыко́ванай
прыко́ванае
прыко́ванага прыко́ваных
Д. прыко́ванаму прыко́ванай прыко́ванаму прыко́ваным
В. прыко́ваны
прыко́ванага
прыко́ваную прыко́ванае прыко́ваныя
прыко́ваных
Т. прыко́ваным прыко́ванай
прыко́ванаю
прыко́ваным прыко́ванымі
М. прыко́ваным прыко́ванай прыко́ваным прыко́ваных

Кароткая форма: прыко́вана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

прыко́каць

‘прыбіць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыко́каю прыко́каем
2-я ас. прыко́каеш прыко́каеце
3-я ас. прыко́кае прыко́каюць
Прошлы час
м. прыко́каў прыко́калі
ж. прыко́кала
н. прыко́кала
Загадны лад
2-я ас. прыко́кай прыко́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыко́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прыко́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыко́л прыко́лы
Р. прыко́ла прыко́лаў
Д. прыко́лу прыко́лам
В. прыко́л прыко́лы
Т. прыко́лам прыко́ламі
М. прыко́ле прыко́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыко́латы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыко́латы прыко́латая прыко́латае прыко́латыя
Р. прыко́латага прыко́латай
прыко́латае
прыко́латага прыко́латых
Д. прыко́латаму прыко́латай прыко́латаму прыко́латым
В. прыко́латы (неадуш.)
прыко́латага (адуш.)
прыко́латую прыко́латае прыко́латыя (неадуш.)
прыко́латых (адуш.)
Т. прыко́латым прыко́латай
прыко́латаю
прыко́латым прыко́латымі
М. прыко́латым прыко́латай прыко́латым прыко́латых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыко́латы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыко́латы прыко́латая прыко́латае прыко́латыя
Р. прыко́латага прыко́латай
прыко́латае
прыко́латага прыко́латых
Д. прыко́латаму прыко́латай прыко́латаму прыко́латым
В. прыко́латы (неадуш.)
прыко́латага (адуш.)
прыко́латую прыко́латае прыко́латыя (неадуш.)
прыко́латых (адуш.)
Т. прыко́латым прыко́латай
прыко́латаю
прыко́латым прыко́латымі
М. прыко́латым прыко́латай прыко́латым прыко́латых

Кароткая форма: прыко́лата.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.