прыкме́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкме́чаны |
прыкме́чаная |
прыкме́чанае |
прыкме́чаныя |
| Р. |
прыкме́чанага |
прыкме́чанай прыкме́чанае |
прыкме́чанага |
прыкме́чаных |
| Д. |
прыкме́чанаму |
прыкме́чанай |
прыкме́чанаму |
прыкме́чаным |
| В. |
прыкме́чаны (неадуш.) прыкме́чанага (адуш.) |
прыкме́чаную |
прыкме́чанае |
прыкме́чаныя (неадуш.) прыкме́чаных (адуш.) |
| Т. |
прыкме́чаным |
прыкме́чанай прыкме́чанаю |
прыкме́чаным |
прыкме́чанымі |
| М. |
прыкме́чаным |
прыкме́чанай |
прыкме́чаным |
прыкме́чаных |
Кароткая форма: прыкме́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыкмяча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыкмяча́ецца |
прыкмяча́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыкмяча́ўся |
прыкмяча́ліся |
| ж. |
прыкмяча́лася |
| н. |
прыкмяча́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
прыкмяча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкмяча́ю |
прыкмяча́ем |
| 2-я ас. |
прыкмяча́еш |
прыкмяча́еце |
| 3-я ас. |
прыкмяча́е |
прыкмяча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкмяча́ў |
прыкмяча́лі |
| ж. |
прыкмяча́ла |
| н. |
прыкмяча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкмяча́й |
прыкмяча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыкмяча́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыко́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыко́ваны |
прыко́ваная |
прыко́ванае |
прыко́ваныя |
| Р. |
прыко́ванага |
прыко́ванай прыко́ванае |
прыко́ванага |
прыко́ваных |
| Д. |
прыко́ванаму |
прыко́ванай |
прыко́ванаму |
прыко́ваным |
| В. |
прыко́ваны прыко́ванага |
прыко́ваную |
прыко́ванае |
прыко́ваныя прыко́ваных |
| Т. |
прыко́ваным |
прыко́ванай прыко́ванаю |
прыко́ваным |
прыко́ванымі |
| М. |
прыко́ваным |
прыко́ванай |
прыко́ваным |
прыко́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
прыко́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыко́ваны |
прыко́ваная |
прыко́ванае |
прыко́ваныя |
| Р. |
прыко́ванага |
прыко́ванай прыко́ванае |
прыко́ванага |
прыко́ваных |
| Д. |
прыко́ванаму |
прыко́ванай |
прыко́ванаму |
прыко́ваным |
| В. |
прыко́ваны прыко́ванага |
прыко́ваную |
прыко́ванае |
прыко́ваныя прыко́ваных |
| Т. |
прыко́ваным |
прыко́ванай прыко́ванаю |
прыко́ваным |
прыко́ванымі |
| М. |
прыко́ваным |
прыко́ванай |
прыко́ваным |
прыко́ваных |
Кароткая форма: прыко́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
прыко́каць
‘прыбіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыко́каю |
прыко́каем |
| 2-я ас. |
прыко́каеш |
прыко́каеце |
| 3-я ас. |
прыко́кае |
прыко́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыко́каў |
прыко́калі |
| ж. |
прыко́кала |
| н. |
прыко́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыко́кай |
прыко́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыко́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыко́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыко́л |
прыко́лы |
| Р. |
прыко́ла |
прыко́лаў |
| Д. |
прыко́лу |
прыко́лам |
| В. |
прыко́л |
прыко́лы |
| Т. |
прыко́лам |
прыко́ламі |
| М. |
прыко́ле |
прыко́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыко́латы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыко́латы |
прыко́латая |
прыко́латае |
прыко́латыя |
| Р. |
прыко́латага |
прыко́латай прыко́латае |
прыко́латага |
прыко́латых |
| Д. |
прыко́латаму |
прыко́латай |
прыко́латаму |
прыко́латым |
| В. |
прыко́латы (неадуш.) прыко́латага (адуш.) |
прыко́латую |
прыко́латае |
прыко́латыя (неадуш.) прыко́латых (адуш.) |
| Т. |
прыко́латым |
прыко́латай прыко́латаю |
прыко́латым |
прыко́латымі |
| М. |
прыко́латым |
прыко́латай |
прыко́латым |
прыко́латых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыко́латы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыко́латы |
прыко́латая |
прыко́латае |
прыко́латыя |
| Р. |
прыко́латага |
прыко́латай прыко́латае |
прыко́латага |
прыко́латых |
| Д. |
прыко́латаму |
прыко́латай |
прыко́латаму |
прыко́латым |
| В. |
прыко́латы (неадуш.) прыко́латага (адуш.) |
прыко́латую |
прыко́латае |
прыко́латыя (неадуш.) прыко́латых (адуш.) |
| Т. |
прыко́латым |
прыко́латай прыко́латаю |
прыко́латым |
прыко́латымі |
| М. |
прыко́латым |
прыко́латай |
прыко́латым |
прыко́латых |
Кароткая форма: прыко́лата.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.