прыкіда́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкіда́ю |
прыкіда́ем |
| 2-я ас. |
прыкіда́еш |
прыкіда́еце |
| 3-я ас. |
прыкіда́е |
прыкіда́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкіда́ў |
прыкіда́лі |
| ж. |
прыкіда́ла |
| н. |
прыкіда́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкіда́й |
прыкіда́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыкіда́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкі́дванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыкі́дванне |
| Р. |
прыкі́двання |
| Д. |
прыкі́дванню |
| В. |
прыкі́дванне |
| Т. |
прыкі́дваннем |
| М. |
прыкі́дванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкі́двацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкі́дваюся |
прыкі́дваемся |
| 2-я ас. |
прыкі́дваешся |
прыкі́дваецеся |
| 3-я ас. |
прыкі́дваецца |
прыкі́дваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыкі́дваўся |
прыкі́дваліся |
| ж. |
прыкі́двалася |
| н. |
прыкі́двалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкі́двайся |
прыкі́двайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыкі́дваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкі́дваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкі́дваю |
прыкі́дваем |
| 2-я ас. |
прыкі́дваеш |
прыкі́дваеце |
| 3-я ас. |
прыкі́двае |
прыкі́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкі́дваў |
прыкі́двалі |
| ж. |
прыкі́двала |
| н. |
прыкі́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкі́двай |
прыкі́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыкі́дваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкі́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыкі́дка |
| Р. |
прыкі́дкі |
| Д. |
прыкі́дцы |
| В. |
прыкі́дку |
| Т. |
прыкі́дкай прыкі́дкаю |
| М. |
прыкі́дцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкі́длівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыкі́длівасць |
| Р. |
прыкі́длівасці |
| Д. |
прыкі́длівасці |
| В. |
прыкі́длівасць |
| Т. |
прыкі́длівасцю |
| М. |
прыкі́длівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкі́нуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкі́нуты |
прыкі́нутая |
прыкі́нутае |
прыкі́нутыя |
| Р. |
прыкі́нутага |
прыкі́нутай прыкі́нутае |
прыкі́нутага |
прыкі́нутых |
| Д. |
прыкі́нутаму |
прыкі́нутай |
прыкі́нутаму |
прыкі́нутым |
| В. |
прыкі́нуты (неадуш.) прыкі́нутага (адуш.) |
прыкі́нутую |
прыкі́нутае |
прыкі́нутыя (неадуш.) прыкі́нутых (адуш.) |
| Т. |
прыкі́нутым |
прыкі́нутай прыкі́нутаю |
прыкі́нутым |
прыкі́нутымі |
| М. |
прыкі́нутым |
прыкі́нутай |
прыкі́нутым |
прыкі́нутых |
Кароткая форма: прыкі́нута.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.