прыкве́ткавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкве́ткавы |
прыкве́ткавая |
прыкве́ткавае |
прыкве́ткавыя |
| Р. |
прыкве́ткавага |
прыкве́ткавай прыкве́ткавае |
прыкве́ткавага |
прыкве́ткавых |
| Д. |
прыкве́ткаваму |
прыкве́ткавай |
прыкве́ткаваму |
прыкве́ткавым |
| В. |
прыкве́ткавы (неадуш.) прыкве́ткавага (адуш.) |
прыкве́ткавую |
прыкве́ткавае |
прыкве́ткавыя (неадуш.) прыкве́ткавых (адуш.) |
| Т. |
прыкве́ткавым |
прыкве́ткавай прыкве́ткаваю |
прыкве́ткавым |
прыкве́ткавымі |
| М. |
прыкве́ткавым |
прыкве́ткавай |
прыкве́ткавым |
прыкве́ткавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
прыкве́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыкве́тнік |
прыкве́тнікі |
| Р. |
прыкве́тніка |
прыкве́тнікаў |
| Д. |
прыкве́тніку |
прыкве́тнікам |
| В. |
прыкве́тнік |
прыкве́тнікі |
| Т. |
прыкве́тнікам |
прыкве́тнікамі |
| М. |
прыкве́тніку |
прыкве́тніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыке́міць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыке́млю |
прыке́мім |
| 2-я ас. |
прыке́міш |
прыке́міце |
| 3-я ас. |
прыке́міць |
прыке́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыке́міў |
прыке́мілі |
| ж. |
прыке́міла |
| н. |
прыке́міла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыке́м |
прыке́мце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыке́міўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыке́шкацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыке́шкаюся |
прыке́шкаемся |
| 2-я ас. |
прыке́шкаешся |
прыке́шкаецеся |
| 3-я ас. |
прыке́шкаецца |
прыке́шкаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыке́шкаўся |
прыке́шкаліся |
| ж. |
прыке́шкалася |
| н. |
прыке́шкалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыке́шкайся |
прыке́шкайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыке́шкаўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкі́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыкі́д |
прыкі́ды |
| Р. |
прыкі́ду |
прыкі́даў |
| Д. |
прыкі́ду |
прыкі́дам |
| В. |
прыкі́д |
прыкі́ды |
| Т. |
прыкі́дам |
прыкі́дамі |
| М. |
прыкі́дзе |
прыкі́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкіда́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыкіда́нне |
| Р. |
прыкіда́ння |
| Д. |
прыкіда́нню |
| В. |
прыкіда́нне |
| Т. |
прыкіда́ннем |
| М. |
прыкіда́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыкі́даны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкі́даны |
прыкі́даная |
прыкі́данае |
прыкі́даныя |
| Р. |
прыкі́данага |
прыкі́данай прыкі́данае |
прыкі́данага |
прыкі́даных |
| Д. |
прыкі́данаму |
прыкі́данай |
прыкі́данаму |
прыкі́даным |
| В. |
прыкі́даны (неадуш.) прыкі́данага (адуш.) |
прыкі́даную |
прыкі́данае |
прыкі́даныя (неадуш.) прыкі́даных (адуш.) |
| Т. |
прыкі́даным |
прыкі́данай прыкі́данаю |
прыкі́даным |
прыкі́данымі |
| М. |
прыкі́даным |
прыкі́данай |
прыкі́даным |
прыкі́даных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыкі́даны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкі́даны |
прыкі́даная |
прыкі́данае |
прыкі́даныя |
| Р. |
прыкі́данага |
прыкі́данай прыкі́данае |
прыкі́данага |
прыкі́даных |
| Д. |
прыкі́данаму |
прыкі́данай |
прыкі́данаму |
прыкі́даным |
| В. |
прыкі́даны (неадуш.) прыкі́данага (адуш.) |
прыкі́даную |
прыкі́данае |
прыкі́даныя (неадуш.) прыкі́даных (адуш.) |
| Т. |
прыкі́даным |
прыкі́данай прыкі́данаю |
прыкі́даным |
прыкі́данымі |
| М. |
прыкі́даным |
прыкі́данай |
прыкі́даным |
прыкі́даных |
Кароткая форма: прыкі́дана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыкіда́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкіда́юся |
прыкіда́емся |
| 2-я ас. |
прыкіда́ешся |
прыкіда́ецеся |
| 3-я ас. |
прыкіда́ецца |
прыкіда́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыкіда́ўся |
прыкіда́ліся |
| ж. |
прыкіда́лася |
| н. |
прыкіда́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкіда́йся |
прыкіда́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыкіда́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкі́даць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкі́даю |
прыкі́даем |
| 2-я ас. |
прыкі́даеш |
прыкі́даеце |
| 3-я ас. |
прыкі́дае |
прыкі́даюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкі́даў |
прыкі́далі |
| ж. |
прыкі́дала |
| н. |
прыкі́дала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкі́дай |
прыкі́дайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыкі́даўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.