прыка́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыка́чванне |
| Р. |
прыка́чвання |
| Д. |
прыка́чванню |
| В. |
прыка́чванне |
| Т. |
прыка́чваннем |
| М. |
прыка́чванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыка́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыка́чваецца |
прыка́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыка́чваўся |
прыка́чваліся |
| ж. |
прыка́чвалася |
| н. |
прыка́чвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыка́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыка́чваю |
прыка́чваем |
| 2-я ас. |
прыка́чваеш |
прыка́чваеце |
| 3-я ас. |
прыка́чвае |
прыка́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыка́чваў |
прыка́чвалі |
| ж. |
прыка́чвала |
| н. |
прыка́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыка́чвай |
прыка́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыка́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыкачо́ўваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкачо́ўваю |
прыкачо́ўваем |
| 2-я ас. |
прыкачо́ўваеш |
прыкачо́ўваеце |
| 3-я ас. |
прыкачо́ўвае |
прыкачо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкачо́ўваў |
прыкачо́ўвалі |
| ж. |
прыкачо́ўвала |
| н. |
прыкачо́ўвала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыкачо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыква́сіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыква́шу |
прыква́сім |
| 2-я ас. |
прыква́сіш |
прыква́сіце |
| 3-я ас. |
прыква́сіць |
прыква́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыква́сіў |
прыква́сілі |
| ж. |
прыква́сіла |
| н. |
прыква́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыква́сь |
прыква́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыква́сіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыква́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыква́шаны |
прыква́шаная |
прыква́шанае |
прыква́шаныя |
| Р. |
прыква́шанага |
прыква́шанай прыква́шанае |
прыква́шанага |
прыква́шаных |
| Д. |
прыква́шанаму |
прыква́шанай |
прыква́шанаму |
прыква́шаным |
| В. |
прыква́шаны (неадуш.) прыква́шанага (адуш.) |
прыква́шаную |
прыква́шанае |
прыква́шаныя (неадуш.) прыква́шаных (адуш.) |
| Т. |
прыква́шаным |
прыква́шанай прыква́шанаю |
прыква́шаным |
прыква́шанымі |
| М. |
прыква́шаным |
прыква́шанай |
прыква́шаным |
прыква́шаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкве́так
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыкве́так |
прыкве́ткі |
| Р. |
прыкве́тка |
прыкве́ткаў |
| Д. |
прыкве́тку |
прыкве́ткам |
| В. |
прыкве́так |
прыкве́ткі |
| Т. |
прыкве́ткам |
прыкве́ткамі |
| М. |
прыкве́тку |
прыкве́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.