Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

аплята́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. аплята́ецца аплята́юцца
Прошлы час
м. аплята́ўся аплята́ліся
ж. аплята́лася
н. аплята́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аплята́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. аплята́ю аплята́ем
2-я ас. аплята́еш аплята́еце
3-я ас. аплята́е аплята́юць
Прошлы час
м. аплята́ў аплята́лі
ж. аплята́ла
н. аплята́ла
Загадны лад
2-я ас. аплята́й аплята́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час аплята́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апну́ апнё́м
2-я ас. апне́ш апняце́
3-я ас. апне́ апну́ць
Прошлы час
м. апну́ў апну́лі
ж. апну́ла
н. апну́ла
Загадны лад
2-я ас. апні́ апні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час апну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

апо́вед

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апо́вед апо́веды
Р. апо́веда апо́ведаў
Д. апо́веду апо́ведам
В. апо́вед апо́веды
Т. апо́ведам апо́ведамі
М. апо́ведзе апо́ведах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

апо́весць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. апо́весць апо́весці
Р. апо́весці апо́весцей
апо́весцяў
Д. апо́весці апо́весцям
В. апо́весць апо́весці
Т. апо́весцю апо́весцямі
М. апо́весці апо́весцях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апо́даль

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
апо́даль - -

Крыніцы: piskunou2012.

апо́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. апо́дка апо́дкі
Р. апо́дкі апо́дак
Д. апо́дцы апо́дкам
В. апо́дку апо́дкі
Т. апо́дкай
апо́дкаю
апо́дкамі
М. апо́дцы апо́дках

Крыніцы: piskunou2012.

апо́ены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апо́ены апо́еная апо́енае апо́еныя
Р. апо́енага апо́енай
апо́енае
апо́енага апо́еных
Д. апо́енаму апо́енай апо́енаму апо́еным
В. апо́ены (неадуш.)
апо́енага (адуш.)
апо́еную апо́енае апо́еныя (неадуш.)
апо́еных (адуш.)
Т. апо́еным апо́енай
апо́енаю
апо́еным апо́енымі
М. апо́еным апо́енай апо́еным апо́еных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апо́ены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апо́ены апо́еная апо́енае апо́еныя
Р. апо́енага апо́енай
апо́енае
апо́енага апо́еных
Д. апо́енаму апо́енай апо́енаму апо́еным
В. апо́ены (неадуш.)
апо́енага (адуш.)
апо́еную апо́енае апо́еныя (неадуш.)
апо́еных (адуш.)
Т. апо́еным апо́енай
апо́енаю
апо́еным апо́енымі
М. апо́еным апо́енай апо́еным апо́еных

Кароткая форма: апо́ена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апо́задзь

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
апо́задзь - -

Крыніцы: piskunou2012.