Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

праўдашука́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праўдашука́льнік праўдашука́льнікі
Р. праўдашука́льніка праўдашука́льнікаў
Д. праўдашука́льніку праўдашука́льнікам
В. праўдашука́льніка праўдашука́льнікаў
Т. праўдашука́льнікам праўдашука́льнікамі
М. праўдашука́льніку праўдашука́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праўдашука́льніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. праўдашука́льніцтва
Р. праўдашука́льніцтва
Д. праўдашука́льніцтву
В. праўдашука́льніцтва
Т. праўдашука́льніцтвам
М. праўдашука́льніцтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

праўдзі́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
праўдзі́ва праўдзі́вей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

праўдзі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. праўдзі́васць
Р. праўдзі́васці
Д. праўдзі́васці
В. праўдзі́васць
Т. праўдзі́васцю
М. праўдзі́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праўдзі́вік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праўдзі́вік праўдзі́вікі
Р. праўдзі́віка праўдзі́вікаў
Д. праўдзі́віку праўдзі́вікам
В. праўдзі́вік праўдзі́вікі
Т. праўдзі́вікам праўдзі́вікамі
М. праўдзі́віку праўдзі́віках

Крыніцы: piskunou2012.

праўдзі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праўдзі́вы праўдзі́вая праўдзі́вае праўдзі́выя
Р. праўдзі́вага праўдзі́вай
праўдзі́вае		 праўдзі́вага праўдзі́вых
Д. праўдзі́ваму праўдзі́вай праўдзі́ваму праўдзі́вым
В. праўдзі́вы (неадуш.)
праўдзі́вага (адуш.)		 праўдзі́вую праўдзі́вае праўдзі́выя (неадуш.)
праўдзі́вых (адуш.)
Т. праўдзі́вым праўдзі́вай
праўдзі́ваю		 праўдзі́вым праўдзі́вымі
М. праўдзі́вым праўдзі́вай праўдзі́вым праўдзі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Пра́ўдзінская

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Пра́ўдзінская
Р. Пра́ўдзінскай
Д. Пра́ўдзінскай
В. Пра́ўдзінскую
Т. Пра́ўдзінскай
Пра́ўдзінскаю
М. Пра́ўдзінскай

пра́ўдзінскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пра́ўдзінскі пра́ўдзінская пра́ўдзінскае пра́ўдзінскія
Р. пра́ўдзінскага пра́ўдзінскай
пра́ўдзінскае		 пра́ўдзінскага пра́ўдзінскіх
Д. пра́ўдзінскаму пра́ўдзінскай пра́ўдзінскаму пра́ўдзінскім
В. пра́ўдзінскі (неадуш.)
пра́ўдзінскага (адуш.)		 пра́ўдзінскую пра́ўдзінскае пра́ўдзінскія (неадуш.)
пра́ўдзінскіх (адуш.)
Т. пра́ўдзінскім пра́ўдзінскай
пра́ўдзінскаю		 пра́ўдзінскім пра́ўдзінскімі
М. пра́ўдзінскім пра́ўдзінскай пра́ўдзінскім пра́ўдзінскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Пра́ўдзінскі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Пра́ўдзінскі
Р. Пра́ўдзінскага
Д. Пра́ўдзінскаму
В. Пра́ўдзінскі
Т. Пра́ўдзінскім
М. Пра́ўдзінскім

праўдзі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праўдзі́ст праўдзі́сты
Р. праўдзі́ста праўдзі́стаў
Д. праўдзі́сту праўдзі́стам
В. праўдзі́ста праўдзі́стаў
Т. праўдзі́стам праўдзі́стамі
М. праўдзі́сце праўдзі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.