праўдалю́бства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| праўдалю́бства | |
| праўдалю́бства | |
| праўдалю́бству | |
| праўдалю́бства | |
| праўдалю́бствам | |
| праўдалю́бстве |
Крыніцы:
праўдалю́бства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| праўдалю́бства | |
| праўдалю́бства | |
| праўдалю́бству | |
| праўдалю́бства | |
| праўдалю́бствам | |
| праўдалю́бстве |
Крыніцы:
пра́ўдамі-няпра́ўдамі
прыслоўе
| пра́ўдамі-няпра́ўдамі | - | - |
Крыніцы:
праўдамо́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| праўдамо́ўнасць | |
| праўдамо́ўнасці | |
| праўдамо́ўнасці | |
| праўдамо́ўнасць | |
| праўдамо́ўнасцю | |
| праўдамо́ўнасці |
Крыніцы:
праўдамо́ўны
прыметнік, якасны
| праўдамо́ўны | праўдамо́ўная | праўдамо́ўнае | праўдамо́ўныя | |
| праўдамо́ўнага | праўдамо́ўнай праўдамо́ўнае |
праўдамо́ўнага | праўдамо́ўных | |
| праўдамо́ўнаму | праўдамо́ўнай | праўдамо́ўнаму | праўдамо́ўным | |
| праўдамо́ўны ( праўдамо́ўнага ( |
праўдамо́ўную | праўдамо́ўнае | праўдамо́ўныя ( праўдамо́ўных ( |
|
| праўдамо́ўным | праўдамо́ўнай праўдамо́ўнаю |
праўдамо́ўным | праўдамо́ўнымі | |
| праўдамо́ўным | праўдамо́ўнай | праўдамо́ўным | праўдамо́ўных | |
Крыніцы:
пра́ўданька
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пра́ўданька | |
| пра́ўданькі | |
| пра́ўданьцы | |
| пра́ўданьку | |
| пра́ўданькай пра́ўданькаю |
|
| пра́ўданьцы |
Крыніцы:
праўдападабе́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| праўдападабе́нства | |
| праўдападабе́нства | |
| праўдападабе́нству | |
| праўдападабе́нства | |
| праўдападабе́нствам | |
| праўдападабе́нстве |
Крыніцы:
праўдападо́бна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| праўдападо́бна | праўдападо́бней | - |
Крыніцы:
праўдападо́бнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| праўдападо́бнасць | |
| праўдападо́бнасці | |
| праўдападо́бнасці | |
| праўдападо́бнасць | |
| праўдападо́бнасцю | |
| праўдападо́бнасці |
Крыніцы:
праўдападо́бны
прыметнік, якасны
| праўдападо́бны | праўдападо́бная | праўдападо́бнае | праўдападо́бныя | |
| праўдападо́бнага | праўдападо́бнай праўдападо́бнае |
праўдападо́бнага | праўдападо́бных | |
| праўдападо́бнаму | праўдападо́бнай | праўдападо́бнаму | праўдападо́бным | |
| праўдападо́бны ( праўдападо́бнага ( |
праўдападо́бную | праўдападо́бнае | праўдападо́бныя ( праўдападо́бных ( |
|
| праўдападо́бным | праўдападо́бнай праўдападо́бнаю |
праўдападо́бным | праўдападо́бнымі | |
| праўдападо́бным | праўдападо́бнай | праўдападо́бным | праўдападо́бных | |
Крыніцы:
пра́ўдачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пра́ўдачка | пра́ўдачкі | |
| пра́ўдачкі | пра́ўдачак | |
| пра́ўдачцы | пра́ўдачкам | |
| пра́ўдачку | пра́ўдачкі | |
| пра́ўдачкай пра́ўдачкаю |
пра́ўдачкамі | |
| пра́ўдачцы | пра́ўдачках |
Крыніцы: