Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

праўдалю́бства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. праўдалю́бства
Р. праўдалю́бства
Д. праўдалю́бству
В. праўдалю́бства
Т. праўдалю́бствам
М. праўдалю́бстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пра́ўдамі-няпра́ўдамі

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пра́ўдамі-няпра́ўдамі - -

Крыніцы: piskunou2012.

праўдамо́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. праўдамо́ўнасць
Р. праўдамо́ўнасці
Д. праўдамо́ўнасці
В. праўдамо́ўнасць
Т. праўдамо́ўнасцю
М. праўдамо́ўнасці

Крыніцы: piskunou2012.

праўдамо́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праўдамо́ўны праўдамо́ўная праўдамо́ўнае праўдамо́ўныя
Р. праўдамо́ўнага праўдамо́ўнай
праўдамо́ўнае
праўдамо́ўнага праўдамо́ўных
Д. праўдамо́ўнаму праўдамо́ўнай праўдамо́ўнаму праўдамо́ўным
В. праўдамо́ўны (неадуш.)
праўдамо́ўнага (адуш.)
праўдамо́ўную праўдамо́ўнае праўдамо́ўныя (неадуш.)
праўдамо́ўных (адуш.)
Т. праўдамо́ўным праўдамо́ўнай
праўдамо́ўнаю
праўдамо́ўным праўдамо́ўнымі
М. праўдамо́ўным праўдамо́ўнай праўдамо́ўным праўдамо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

пра́ўданька

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пра́ўданька
Р. пра́ўданькі
Д. пра́ўданьцы
В. пра́ўданьку
Т. пра́ўданькай
пра́ўданькаю
М. пра́ўданьцы

Крыніцы: piskunou2012.

праўдападабе́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. праўдападабе́нства
Р. праўдападабе́нства
Д. праўдападабе́нству
В. праўдападабе́нства
Т. праўдападабе́нствам
М. праўдападабе́нстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праўдападо́бна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
праўдападо́бна праўдападо́бней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

праўдападо́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. праўдападо́бнасць
Р. праўдападо́бнасці
Д. праўдападо́бнасці
В. праўдападо́бнасць
Т. праўдападо́бнасцю
М. праўдападо́бнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праўдападо́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праўдападо́бны праўдападо́бная праўдападо́бнае праўдападо́бныя
Р. праўдападо́бнага праўдападо́бнай
праўдападо́бнае
праўдападо́бнага праўдападо́бных
Д. праўдападо́бнаму праўдападо́бнай праўдападо́бнаму праўдападо́бным
В. праўдападо́бны (неадуш.)
праўдападо́бнага (адуш.)
праўдападо́бную праўдападо́бнае праўдападо́бныя (неадуш.)
праўдападо́бных (адуш.)
Т. праўдападо́бным праўдападо́бнай
праўдападо́бнаю
праўдападо́бным праўдападо́бнымі
М. праўдападо́бным праўдападо́бнай праўдападо́бным праўдападо́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пра́ўдачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пра́ўдачка пра́ўдачкі
Р. пра́ўдачкі пра́ўдачак
Д. пра́ўдачцы пра́ўдачкам
В. пра́ўдачку пра́ўдачкі
Т. пра́ўдачкай
пра́ўдачкаю
пра́ўдачкамі
М. пра́ўдачцы пра́ўдачках

Крыніцы: piskunou2012.