індычаня́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
індычаня́ |
індычаня́ты |
| Р. |
індычаня́ці |
індычаня́т |
| Д. |
індычаня́ці |
індычаня́там |
| В. |
індычаня́ |
індычаня́т |
| Т. |
індычанё́м |
індычаня́тамі |
| М. |
індычаня́ці |
індычаня́тах |
Іншыя варыянты:
індычанё́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
індыча́ціна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
індыча́ціна |
| Р. |
індыча́ціны |
| Д. |
індыча́ціне |
| В. |
індыча́ціну |
| Т. |
індыча́цінай індыча́цінаю |
| М. |
індыча́ціне |
Крыніцы:
piskunou2012.
інды́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інды́чка |
інды́чкі |
| Р. |
інды́чкі |
інды́чак |
| Д. |
інды́чцы |
інды́чкам |
| В. |
інды́чку |
інды́чак |
| Т. |
інды́чкай інды́чкаю |
інды́чкамі |
| М. |
інды́чцы |
інды́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інды́чнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інды́чнік |
інды́чнікі |
| Р. |
інды́чніка |
інды́чнікаў |
| Д. |
інды́чніку |
інды́чнікам |
| В. |
інды́чнік |
інды́чнікі |
| Т. |
інды́чнікам |
інды́чнікамі |
| М. |
інды́чніку |
інды́чніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
інды́чы
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інды́чы |
інды́чая |
інды́чае |
інды́чыя |
| Р. |
інды́чага |
інды́чай інды́чае |
інды́чага |
інды́чых |
| Д. |
інды́чаму |
інды́чай |
інды́чаму |
інды́чым |
| В. |
інды́чы (неадуш.) інды́чага (адуш.) |
інды́чую |
інды́чае |
інды́чыя (неадуш.) інды́чых (адуш.) |
| Т. |
інды́чым |
інды́чай інды́чаю |
інды́чым |
інды́чымі |
| М. |
інды́чым |
інды́чай |
інды́чым |
інды́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інды́чы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інды́чы |
інды́чая |
інды́чае |
інды́чыя |
| Р. |
інды́чага |
інды́чай інды́чае |
інды́чага |
інды́чых |
| Д. |
інды́чаму |
інды́чай |
інды́чаму |
інды́чым |
| В. |
інды́чы (неадуш.) інды́чага (адуш.) |
інды́чую |
інды́чае |
інды́чыя (неадуш.) інды́чых (адуш.) |
| Т. |
інды́чым |
інды́чай інды́чаю |
інды́чым |
інды́чымі |
| М. |
інды́чым |
інды́чай |
інды́чым |
інды́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Інды́чы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Інды́чы |
| Р. |
Інды́ч Інды́чаў |
| Д. |
Інды́чам |
| В. |
Інды́чы |
| Т. |
Інды́чамі |
| М. |
Інды́чах |
індычы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
індычы́на |
| Р. |
індычы́ны |
| Д. |
індычы́не |
| В. |
індычы́ну |
| Т. |
індычы́най індычы́наю |
| М. |
індычы́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інды́чыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
інды́чуся |
інды́чымся |
| 2-я ас. |
інды́чышся |
інды́чыцеся |
| 3-я ас. |
інды́чыцца |
інды́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
інды́чыўся |
інды́чыліся |
| ж. |
інды́чылася |
| н. |
інды́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
інды́чся |
інды́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
інды́чачыся |
Крыніцы:
piskunou2012.