зюйд-о́ставы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зюйд-о́ставы |
зюйд-о́ставая |
зюйд-о́ставае |
зюйд-о́ставыя |
| Р. |
зюйд-о́ставага |
зюйд-о́ставай зюйд-о́ставае |
зюйд-о́ставага |
зюйд-о́ставых |
| Д. |
зюйд-о́ставаму |
зюйд-о́ставай |
зюйд-о́ставаму |
зюйд-о́ставым |
| В. |
зюйд-о́ставы (неадуш.) зюйд-о́ставага (адуш.) |
зюйд-о́ставую |
зюйд-о́ставае |
зюйд-о́ставыя (неадуш.) зюйд-о́ставых (адуш.) |
| Т. |
зюйд-о́ставым |
зюйд-о́ставай зюйд-о́ставаю |
зюйд-о́ставым |
зюйд-о́ставымі |
| М. |
зюйд-о́ставым |
зюйд-о́ставай |
зюйд-о́ставым |
зюйд-о́ставых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
зю́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зю́к |
зю́кі |
| Р. |
зю́ку |
зю́каў |
| Д. |
зю́ку |
зю́кам |
| В. |
зю́к |
зю́кі |
| Т. |
зю́кам |
зю́камі |
| М. |
зю́ку |
зю́ках |
Крыніцы:
piskunou2012.
зю́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зю́канне |
| Р. |
зю́кання |
| Д. |
зю́канню |
| В. |
зю́канне |
| Т. |
зю́каннем |
| М. |
зю́канні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зю́кацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зю́каюся |
зю́каемся |
| 2-я ас. |
зю́каешся |
зю́каецеся |
| 3-я ас. |
зю́каецца |
зю́каюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зю́каўся |
зю́каліся |
| ж. |
зю́калася |
| н. |
зю́калася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зю́кайся |
зю́кайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зю́каючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
зю́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зю́каю |
зю́каем |
| 2-я ас. |
зю́каеш |
зю́каеце |
| 3-я ас. |
зю́кае |
зю́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
зю́каў |
зю́калі |
| ж. |
зю́кала |
| н. |
зю́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зю́кай |
зю́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зю́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Зю́кі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Зю́кі |
| Р. |
Зю́к Зю́каў |
| Д. |
Зю́кам |
| В. |
Зю́кі |
| Т. |
Зю́камі |
| М. |
Зю́ках |
зю́кнуць
‘шапнуць, прамовіць; напіцца’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зю́кну |
зю́кнем |
| 2-я ас. |
зю́кнеш |
зю́кнеце |
| 3-я ас. |
зю́кне |
зю́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
зю́кнуў |
зю́кнулі |
| ж. |
зю́кнула |
| н. |
зю́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зю́кні |
зю́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зю́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
з’ю́рыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
з’ю́ру |
з’ю́рым |
| 2-я ас. |
з’ю́рыш |
з’ю́рыце |
| 3-я ас. |
з’ю́рыць |
з’ю́раць |
| Прошлы час |
| м. |
з’ю́рыў |
з’ю́рылі |
| ж. |
з’ю́рыла |
| н. |
з’ю́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
з’ю́р |
з’ю́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
з’ю́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.