зубны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зубны́ |
зубна́я |
зубно́е |
зубны́я |
| Р. |
зубно́га |
зубно́й зубно́е |
зубно́га |
зубны́х |
| Д. |
зубно́му |
зубно́й |
зубно́му |
зубны́м |
| В. |
зубны́ (неадуш.) зубно́га (адуш.) |
зубну́ю |
зубно́е |
зубны́я (неадуш.) зубны́х (адуш.) |
| Т. |
зубны́м |
зубно́й зубно́ю |
зубны́м |
зубны́мі |
| М. |
зубны́м |
зубно́й |
зубны́м |
зубны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зубо́жанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зубо́жанасць |
| Р. |
зубо́жанасці |
| Д. |
зубо́жанасці |
| В. |
зубо́жанасць |
| Т. |
зубо́жанасцю |
| М. |
зубо́жанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
зубо́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зубо́жаны |
зубо́жаная |
зубо́жанае |
зубо́жаныя |
| Р. |
зубо́жанага |
зубо́жанай зубо́жанае |
зубо́жанага |
зубо́жаных |
| Д. |
зубо́жанаму |
зубо́жанай |
зубо́жанаму |
зубо́жаным |
| В. |
зубо́жаны (неадуш.) зубо́жанага (адуш.) |
зубо́жаную |
зубо́жанае |
зубо́жаныя (неадуш.) зубо́жаных (адуш.) |
| Т. |
зубо́жаным |
зубо́жанай зубо́жанаю |
зубо́жаным |
зубо́жанымі |
| М. |
зубо́жаным |
зубо́жанай |
зубо́жаным |
зубо́жаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
зубо́жаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зубо́жаю |
зубо́жаем |
| 2-я ас. |
зубо́жаеш |
зубо́жаеце |
| 3-я ас. |
зубо́жае |
зубо́жаюць |
| Прошлы час |
| м. |
зубо́жаў |
зубо́жалі |
| ж. |
зубо́жала |
| н. |
зубо́жала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зубо́жай |
зубо́жайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зубо́жаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зубо́к
‘долька часнаку’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зубо́к |
зубкі́ |
| Р. |
зубка́ |
зубко́ў |
| Д. |
зубку́ |
зубка́м |
| В. |
зубо́к |
зубкі́ |
| Т. |
зубко́м |
зубка́мі |
| М. |
зубку́ |
зубка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зубо́к
‘орган’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зубо́к |
зу́бкі |
| Р. |
зубка́ |
зу́бак |
| Д. |
зубку́ |
зу́бкам |
| В. |
зубо́к |
зу́бкі |
| Т. |
зубко́м |
зу́бкамі |
| М. |
зубку́ |
зу́бках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зубо́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зубо́ўны |
зубо́ўная |
зубо́ўнае |
зубо́ўныя |
| Р. |
зубо́ўнага |
зубо́ўнай зубо́ўнае |
зубо́ўнага |
зубо́ўных |
| Д. |
зубо́ўнаму |
зубо́ўнай |
зубо́ўнаму |
зубо́ўным |
| В. |
зубо́ўны (неадуш.) зубо́ўнага (адуш.) |
зубо́ўную |
зубо́ўнае |
зубо́ўныя (неадуш.) зубо́ўных (адуш.) |
| Т. |
зубо́ўным |
зубо́ўнай зубо́ўнаю |
зубо́ўным |
зубо́ўнымі |
| М. |
зубо́ўным |
зубо́ўнай |
зубо́ўным |
зубо́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зу́бр
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зу́бр |
зубры́ |
| Р. |
зубра́ |
зубро́ў |
| Д. |
зубру́ |
зубра́м |
| В. |
зубра́ |
зубро́ў |
| Т. |
зубро́м |
зубра́мі |
| М. |
зубры́ |
зубра́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.