разва́жнічацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разва́жнічаюся |
разва́жнічаемся |
| 2-я ас. |
разва́жнічаешся |
разва́жнічаецеся |
| 3-я ас. |
разва́жнічаецца |
разва́жнічаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
разва́жнічаўся |
разва́жнічаліся |
| ж. |
разва́жнічалася |
| н. |
разва́жнічалася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
разва́жнічаўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разва́жны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разва́жны |
разва́жная |
разва́жнае |
разва́жныя |
| Р. |
разва́жнага |
разва́жнай разва́жнае |
разва́жнага |
разва́жных |
| Д. |
разва́жнаму |
разва́жнай |
разва́жнаму |
разва́жным |
| В. |
разва́жны (неадуш.) разва́жнага (адуш.) |
разва́жную |
разва́жнае |
разва́жныя (неадуш.) разва́жных (адуш.) |
| Т. |
разва́жным |
разва́жнай разва́жнаю |
разва́жным |
разва́жнымі |
| М. |
разва́жным |
разва́жнай |
разва́жным |
разва́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разважны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разважны́ |
разважна́я |
разважно́е |
разважны́я |
| Р. |
разважно́га |
разважно́й разважно́е |
разважно́га |
разважны́х |
| Д. |
разважно́му |
разважно́й |
разважно́му |
разважны́м |
| В. |
разважны́ (неадуш.) разважно́га (адуш.) |
разважну́ю |
разважно́е |
разважны́я (неадуш.) разважны́х (адуш.) |
| Т. |
разважны́м |
разважно́й разважно́ю |
разважны́м |
разважны́мі |
| М. |
разважны́м |
разважно́й |
разважны́м |
разважны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разва́жыць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разва́жу |
разва́жым |
| 2-я ас. |
разва́жыш |
разва́жыце |
| 3-я ас. |
разва́жыць |
разва́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
разва́жыў |
разва́жылі |
| ж. |
разва́жыла |
| н. |
разва́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разва́ж |
разва́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
разва́жыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
развазны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
развазны́ |
развазна́я |
развазно́е |
развазны́я |
| Р. |
развазно́га |
развазно́й развазно́е |
развазно́га |
развазны́х |
| Д. |
развазно́му |
развазно́й |
развазно́му |
развазны́м |
| В. |
развазны́ (неадуш.) |
развазну́ю |
развазно́е |
развазны́я (неадуш.) |
| Т. |
развазны́м |
развазно́й развазно́ю |
развазны́м |
развазны́мі |
| М. |
развазны́м |
развазно́й |
развазны́м |
развазны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разва́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
разва́л |
| Р. |
разва́лу |
| Д. |
разва́лу |
| В. |
разва́л |
| Т. |
разва́лам |
| М. |
разва́ле |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
развалака́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
развалака́нне |
| Р. |
развалака́ння |
| Д. |
развалака́нню |
| В. |
развалака́нне |
| Т. |
развалака́ннем |
| М. |
развалака́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
развалака́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
развалака́ецца |
развалака́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
развалака́ўся |
развалака́ліся |
| ж. |
развалака́лася |
| н. |
развалака́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
развалака́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
развалака́ю |
развалака́ем |
| 2-я ас. |
развалака́еш |
развалака́еце |
| 3-я ас. |
развалака́е |
развалака́юць |
| Прошлы час |
| м. |
развалака́ў |
развалака́лі |
| ж. |
развалака́ла |
| н. |
развалака́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
развалака́й |
развалака́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
развалака́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
развала́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
развала́кванне |
| Р. |
развала́квання |
| Д. |
развала́кванню |
| В. |
развала́кванне |
| Т. |
развала́кваннем |
| М. |
развала́кванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.