зласме́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зласме́шнік |
зласме́шнікі |
| Р. |
зласме́шніка |
зласме́шнікаў |
| Д. |
зласме́шніку |
зласме́шнікам |
| В. |
зласме́шніка |
зласме́шнікаў |
| Т. |
зласме́шнікам |
зласме́шнікамі |
| М. |
зласме́шніку |
зласме́шніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
зласме́шніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зласме́шніца |
зласме́шніцы |
| Р. |
зласме́шніцы |
зласме́шніц |
| Д. |
зласме́шніцы |
зласме́шніцам |
| В. |
зласме́шніцу |
зласме́шніц |
| Т. |
зласме́шніцай зласме́шніцаю |
зласме́шніцамі |
| М. |
зласме́шніцы |
зласме́шніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зласне́йшы
прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зласне́йшы |
зласне́йшая |
зласне́йшае |
зласне́йшыя |
| Р. |
зласне́йшага |
зласне́йшай зласне́йшае |
зласне́йшага |
зласне́йшых |
| Д. |
зласне́йшаму |
зласне́йшай |
зласне́йшаму |
зласне́йшым |
| В. |
зласне́йшы (неадуш.) зласне́йшага (адуш.) |
зласне́йшую |
зласне́йшае |
зласне́йшыя (неадуш.) зласне́йшых (адуш.) |
| Т. |
зласне́йшым |
зласне́йшай зласне́йшаю |
зласне́йшым |
зласне́йшымі |
| М. |
зласне́йшым |
зласне́йшай |
зласне́йшым |
зласне́йшых |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зласне́ць
‘станавіцца злым’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зласне́ю |
зласне́ем |
| 2-я ас. |
зласне́еш |
зласне́еце |
| 3-я ас. |
зласне́е |
зласне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зласне́ў |
зласне́лі |
| ж. |
зласне́ла |
| н. |
зласне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зласне́й |
зласне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зласне́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Зла́та
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Зла́та |
Зла́ты |
| Р. |
Зла́ты |
Зла́т |
| Д. |
Зла́це |
Зла́там |
| В. |
Зла́ту |
Зла́т |
| Т. |
Зла́тай Зла́таю |
Зла́тамі |
| М. |
Зла́це |
Зла́тах |