зласме́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зласме́шнік | зласме́шнікі | |
| зласме́шніка | зласме́шнікаў | |
| зласме́шніку | зласме́шнікам | |
| зласме́шніка | зласме́шнікаў | |
| зласме́шнікам | зласме́шнікамі | |
| зласме́шніку | зласме́шніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)