аўтакарава́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтакарава́н |
аўтакарава́ны |
| Р. |
аўтакарава́на |
аўтакарава́наў |
| Д. |
аўтакарава́ну |
аўтакарава́нам |
| В. |
аўтакарава́н |
аўтакарава́ны |
| Т. |
аўтакарава́нам |
аўтакарава́намі |
| М. |
аўтакарава́не |
аўтакарава́нах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
аўтакармле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтакармле́нне |
| Р. |
аўтакармле́ння |
| Д. |
аўтакармле́нню |
| В. |
аўтакармле́нне |
| Т. |
аўтакармле́ннем |
| М. |
аўтакармле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтакарму́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтакарму́шка |
аўтакарму́шкі |
| Р. |
аўтакарму́шкі |
аўтакарму́шак |
| Д. |
аўтакарму́шцы |
аўтакарму́шкам |
| В. |
аўтакарму́шку |
аўтакарму́шкі |
| Т. |
аўтакарму́шкай аўтакарму́шкаю |
аўтакарму́шкамі |
| М. |
аўтакарму́шцы |
аўтакарму́шках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аўтака́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтака́рны |
аўтака́рная |
аўтака́рнае |
аўтака́рныя |
| Р. |
аўтака́рнага |
аўтака́рнай аўтака́рнае |
аўтака́рнага |
аўтака́рных |
| Д. |
аўтака́рнаму |
аўтака́рнай |
аўтака́рнаму |
аўтака́рным |
| В. |
аўтака́рны (неадуш.) аўтака́рнага (адуш.) |
аўтака́рную |
аўтака́рнае |
аўтака́рныя (неадуш.) аўтака́рных (адуш.) |
| Т. |
аўтака́рным |
аўтака́рнай аўтака́рнаю |
аўтака́рным |
аўтака́рнымі |
| М. |
аўтака́рным |
аўтака́рнай |
аўтака́рным |
аўтака́рных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
аўтака́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтака́ршчык |
аўтака́ршчыкі |
| Р. |
аўтака́ршчыка |
аўтака́ршчыкаў |
| Д. |
аўтака́ршчыку |
аўтака́ршчыкам |
| В. |
аўтака́ршчыка |
аўтака́ршчыкаў |
| Т. |
аўтака́ршчыкам |
аўтака́ршчыкамі |
| М. |
аўтака́ршчыку |
аўтака́ршчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
аўтака́ршчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтака́ршчыца |
аўтака́ршчыцы |
| Р. |
аўтака́ршчыцы |
аўтака́ршчыц |
| Д. |
аўтака́ршчыцы |
аўтака́ршчыцам |
| В. |
аўтака́ршчыцу |
аўтака́ршчыц |
| Т. |
аўтака́ршчыцай аўтака́ршчыцаю |
аўтака́ршчыцамі |
| М. |
аўтака́ршчыцы |
аўтака́ршчыцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
аўтака́ры
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
аўтака́ры |
| Р. |
аўтака́раў |
| Д. |
аўтака́рам |
| В. |
аўтака́ры |
| Т. |
аўтака́рамі |
| М. |
аўтака́рах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аўтакарэ́ктар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтакарэ́ктар |
аўтакарэ́ктары |
| Р. |
аўтакарэ́ктара |
аўтакарэ́ктараў |
| Д. |
аўтакарэ́ктару |
аўтакарэ́ктарам |
| В. |
аўтакарэ́ктар |
аўтакарэ́ктары |
| Т. |
аўтакарэ́ктарам |
аўтакарэ́ктарамі |
| М. |
аўтакарэ́ктары |
аўтакарэ́ктарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтакарэ́кцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтакарэ́кцыя |
| Р. |
аўтакарэ́кцыі |
| Д. |
аўтакарэ́кцыі |
| В. |
аўтакарэ́кцыю |
| Т. |
аўтакарэ́кцыяй аўтакарэ́кцыяю |
| М. |
аўтакарэ́кцыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.