аўтакарму́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| аўтакарму́шка | аўтакарму́шкі | |
| аўтакарму́шкі | аўтакарму́шак | |
| аўтакарму́шцы | аўтакарму́шкам | |
| аўтакарму́шку | аўтакарму́шкі | |
| аўтакарму́шкай аўтакарму́шкаю |
аўтакарму́шкамі | |
| аўтакарму́шцы | аўтакарму́шках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)