асаро́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асаро́млены |
асаро́мленая |
асаро́мленае |
асаро́мленыя |
| Р. |
асаро́мленага |
асаро́мленай
асаро́мленае |
асаро́мленага |
асаро́мленых |
| Д. |
асаро́мленаму |
асаро́мленай |
асаро́мленаму |
асаро́мленым |
| В. |
асаро́млены (неадуш.)
асаро́мленага (адуш.) |
асаро́мленую |
асаро́мленае |
асаро́мленыя (неадуш.)
асаро́мленых (адуш.) |
| Т. |
асаро́мленым |
асаро́мленай
асаро́мленаю |
асаро́мленым |
асаро́мленымі |
| М. |
асаро́мленым |
асаро́мленай |
асаро́мленым |
асаро́мленых |
Кароткая форма: асаро́млена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
асартыме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
асартыме́нт |
| Р. |
асартыме́нту |
| Д. |
асартыме́нту |
| В. |
асартыме́нт |
| Т. |
асартыме́нтам |
| М. |
асартыме́нце |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асартыме́нтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асартыме́нтны |
асартыме́нтная |
асартыме́нтнае |
асартыме́нтныя |
| Р. |
асартыме́нтнага |
асартыме́нтнай
асартыме́нтнае |
асартыме́нтнага |
асартыме́нтных |
| Д. |
асартыме́нтнаму |
асартыме́нтнай |
асартыме́нтнаму |
асартыме́нтным |
| В. |
асартыме́нтны (неадуш.)
асартыме́нтнага (адуш.) |
асартыме́нтную |
асартыме́нтнае |
асартыме́нтныя (неадуш.)
асартыме́нтных (адуш.) |
| Т. |
асартыме́нтным |
асартыме́нтнай
асартыме́нтнаю |
асартыме́нтным |
асартыме́нтнымі |
| М. |
асартыме́нтным |
асартыме́нтнай |
асартыме́нтным |
асартыме́нтных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асарці́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
| Н. |
асарці́ |
| Р. |
асарці́ |
| Д. |
асарці́ |
| В. |
асарці́ |
| Т. |
асарці́ |
| М. |
асарці́ |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Асарэ́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Асарэ́вічы |
| Р. |
Асарэ́віч
Асарэ́вічаў |
| Д. |
Асарэ́вічам |
| В. |
Асарэ́вічы |
| Т. |
Асарэ́вічамі |
| М. |
Асарэ́вічах |
асатане́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
асатане́ласць |
| Р. |
асатане́ласці |
| Д. |
асатане́ласці |
| В. |
асатане́ласць |
| Т. |
асатане́ласцю |
| М. |
асатане́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
асатане́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асатане́лы |
асатане́лая |
асатане́лае |
асатане́лыя |
| Р. |
асатане́лага |
асатане́лай
асатане́лае |
асатане́лага |
асатане́лых |
| Д. |
асатане́ламу |
асатане́лай |
асатане́ламу |
асатане́лым |
| В. |
асатане́лы (неадуш.)
асатане́лага (адуш.) |
асатане́лую |
асатане́лае |
асатане́лыя (неадуш.)
асатане́лых (адуш.) |
| Т. |
асатане́лым |
асатане́лай
асатане́лаю |
асатане́лым |
асатане́лымі |
| М. |
асатане́лым |
асатане́лай |
асатане́лым |
асатане́лых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асатане́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асатане́ю |
асатане́ем |
| 2-я ас. |
асатане́еш |
асатане́еце |
| 3-я ас. |
асатане́е |
асатане́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
асатане́ў |
асатане́лі |
| ж. |
асатане́ла |
| н. |
асатане́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
асатане́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Асаўля́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Асаўля́ны |
| Р. |
Асаўля́н
Асаўля́наў |
| Д. |
Асаўля́нам |
| В. |
Асаўля́ны |
| Т. |
Асаўля́намі |
| М. |
Асаўля́нах |