анафемава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
анафемава́ны |
анафемава́ная |
анафемава́нае |
анафемава́ныя |
| Р. |
анафемава́нага |
анафемава́най
анафемава́нае |
анафемава́нага |
анафемава́ных |
| Д. |
анафемава́наму |
анафемава́най |
анафемава́наму |
анафемава́ным |
| В. |
анафемава́ны (неадуш.)
анафемава́нага (адуш.) |
анафемава́ную |
анафемава́нае |
анафемава́ныя (неадуш.)
анафемава́ных (адуш.) |
| Т. |
анафемава́ным |
анафемава́най
анафемава́наю |
анафемава́ным |
анафемава́нымі |
| М. |
анафемава́ным |
анафемава́най |
анафемава́ным |
анафемава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
анафемава́ць
‘накласці (накладваць) анафему на каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
анафему́ю |
анафему́ем |
| 2-я ас. |
анафему́еш |
анафему́еце |
| 3-я ас. |
анафему́е |
анафему́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
анафемава́ў |
анафемава́лі |
| ж. |
анафемава́ла |
| н. |
анафемава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
анафему́й |
анафему́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
анафему́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
анафемава́ць
‘накласці (накладваць) анафему на каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
анафему́ю |
анафему́ем |
| 2-я ас. |
анафему́еш |
анафему́еце |
| 3-я ас. |
анафему́е |
анафему́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
анафемава́ў |
анафемава́лі |
| ж. |
анафемава́ла |
| н. |
анафемава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
анафему́й |
анафему́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
анафемава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ана́фемстваванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ана́фемстваванне |
| Р. |
ана́фемствавання |
| Д. |
ана́фемстваванню |
| В. |
ана́фемстваванне |
| Т. |
ана́фемстваваннем |
| М. |
ана́фемстваванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
ана́фемстваваць
‘накладваць анафему на каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ана́фемствую |
ана́фемствуем |
| 2-я ас. |
ана́фемствуеш |
ана́фемствуеце |
| 3-я ас. |
ана́фемствуе |
ана́фемствуюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
ана́фемстваваў |
ана́фемствавалі |
| ж. |
ана́фемствавала |
| н. |
ана́фемствавала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
ана́фемствуй |
ана́фемствуйце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
ана́фемствуючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
анафілаксі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
анафілаксі́я |
| Р. |
анафілаксі́і |
| Д. |
анафілаксі́і |
| В. |
анафілаксі́ю |
| Т. |
анафілаксі́яй
анафілаксі́яю |
| М. |
анафілаксі́і |
Крыніцы:
piskunou2012.
анафро́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
анафро́нт |
| Р. |
анафро́нту |
| Д. |
анафро́нту |
| В. |
анафро́нт |
| Т. |
анафро́нтам |
| М. |
анафро́нце |
Крыніцы:
piskunou2012.
анахарэ́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
анахарэ́т |
анахарэ́ты |
| Р. |
анахарэ́та |
анахарэ́таў |
| Д. |
анахарэ́ту |
анахарэ́там |
| В. |
анахарэ́та |
анахарэ́таў |
| Т. |
анахарэ́там |
анахарэ́тамі |
| М. |
анахарэ́це |
анахарэ́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.