анафемава́ць
‘накласці (накладваць) анафему на каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| анафему́ю | анафему́ем | |
| анафему́еш | анафему́еце | |
| анафему́е | анафему́юць | |
| Прошлы час | ||
| анафемава́ў | анафемава́лі | |
| анафемава́ла | ||
| анафемава́ла | ||
| Загадны лад | ||
| анафему́й | анафему́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| анафемава́ўшы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)