прыко́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыко́льны |
прыко́льная |
прыко́льнае |
прыко́льныя |
| Р. |
прыко́льнага |
прыко́льнай прыко́льнае |
прыко́льнага |
прыко́льных |
| Д. |
прыко́льнаму |
прыко́льнай |
прыко́льнаму |
прыко́льным |
| В. |
прыко́льны (неадуш.) прыко́льнага (адуш.) |
прыко́льную |
прыко́льнае |
прыко́льныя (неадуш.) прыко́льных (адуш.) |
| Т. |
прыко́льным |
прыко́льнай прыко́льнаю |
прыко́льным |
прыко́льнымі |
| М. |
прыко́льным |
прыко́льнай |
прыко́льным |
прыко́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
прыко́нчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыко́нчаны |
прыко́нчаная |
прыко́нчанае |
прыко́нчаныя |
| Р. |
прыко́нчанага |
прыко́нчанай прыко́нчанае |
прыко́нчанага |
прыко́нчаных |
| Д. |
прыко́нчанаму |
прыко́нчанай |
прыко́нчанаму |
прыко́нчаным |
| В. |
прыко́нчаны (неадуш.) прыко́нчанага (адуш.) |
прыко́нчаную |
прыко́нчанае |
прыко́нчаныя (неадуш.) прыко́нчаных (адуш.) |
| Т. |
прыко́нчаным |
прыко́нчанай прыко́нчанаю |
прыко́нчаным |
прыко́нчанымі |
| М. |
прыко́нчаным |
прыко́нчанай |
прыко́нчаным |
прыко́нчаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыко́нчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыко́нчаны |
прыко́нчаная |
прыко́нчанае |
прыко́нчаныя |
| Р. |
прыко́нчанага |
прыко́нчанай прыко́нчанае |
прыко́нчанага |
прыко́нчаных |
| Д. |
прыко́нчанаму |
прыко́нчанай |
прыко́нчанаму |
прыко́нчаным |
| В. |
прыко́нчаны (неадуш.) прыко́нчанага (адуш.) |
прыко́нчаную |
прыко́нчанае |
прыко́нчаныя (неадуш.) прыко́нчаных (адуш.) |
| Т. |
прыко́нчаным |
прыко́нчанай прыко́нчанаю |
прыко́нчаным |
прыко́нчанымі |
| М. |
прыко́нчаным |
прыко́нчанай |
прыко́нчаным |
прыко́нчаных |
Кароткая форма: прыко́нчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыко́нчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыко́нчваецца |
прыко́нчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыко́нчваўся |
прыко́нчваліся |
| ж. |
прыко́нчвалася |
| н. |
прыко́нчвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыко́нчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыко́нчваю |
прыко́нчваем |
| 2-я ас. |
прыко́нчваеш |
прыко́нчваеце |
| 3-я ас. |
прыко́нчвае |
прыко́нчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыко́нчваў |
прыко́нчвалі |
| ж. |
прыко́нчвала |
| н. |
прыко́нчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыко́нчвай |
прыко́нчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыко́нчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыко́нчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыко́нчыцца |
прыко́нчацца |
| Прошлы час |
| м. |
прыко́нчыўся |
прыко́нчыліся |
| ж. |
прыко́нчылася |
| н. |
прыко́нчылася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыко́нчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыко́нчу |
прыко́нчым |
| 2-я ас. |
прыко́нчыш |
прыко́нчыце |
| 3-я ас. |
прыко́нчыць |
прыко́нчаць |
| Прошлы час |
| м. |
прыко́нчыў |
прыко́нчылі |
| ж. |
прыко́нчыла |
| н. |
прыко́нчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыко́нчы |
прыко́нчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыко́нчыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыко́паны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыко́паны |
прыко́паная |
прыко́панае |
прыко́паныя |
| Р. |
прыко́панага |
прыко́панай прыко́панае |
прыко́панага |
прыко́паных |
| Д. |
прыко́панаму |
прыко́панай |
прыко́панаму |
прыко́паным |
| В. |
прыко́паны прыко́панага |
прыко́паную |
прыко́панае |
прыко́паныя прыко́паных |
| Т. |
прыко́паным |
прыко́панай прыко́панаю |
прыко́паным |
прыко́панымі |
| М. |
прыко́паным |
прыко́панай |
прыко́паным |
прыко́паных |
Кароткая форма: прыко́пана.
Крыніцы:
krapivabr2012.
прыко́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыко́пванне |
| Р. |
прыко́пвання |
| Д. |
прыко́пванню |
| В. |
прыко́пванне |
| Т. |
прыко́пваннем |
| М. |
прыко́пванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.