Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

анамарфава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. анамарфава́нне
Р. анамарфава́ння
Д. анамарфава́нню
В. анамарфава́нне
Т. анамарфава́ннем
М. анамарфава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

анамарфава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анамарфава́ны анамарфава́ная анамарфава́нае анамарфава́ныя
Р. анамарфава́нага анамарфава́най
анамарфава́нае
анамарфава́нага анамарфава́ных
Д. анамарфава́наму анамарфава́най анамарфава́наму анамарфава́ным
В. анамарфава́ны (неадуш.)
анамарфава́нага (адуш.)
анамарфава́ную анамарфава́нае анамарфава́ныя (неадуш.)
анамарфава́ных (адуш.)
Т. анамарфава́ным анамарфава́най
анамарфава́наю
анамарфава́ным анамарфава́нымі
М. анамарфава́ным анамарфава́най анамарфава́ным анамарфава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

анамарфава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анамарфава́ны анамарфава́ная анамарфава́нае анамарфава́ныя
Р. анамарфава́нага анамарфава́най
анамарфава́нае
анамарфава́нага анамарфава́ных
Д. анамарфава́наму анамарфава́най анамарфава́наму анамарфава́ным
В. анамарфава́ны (неадуш.)
анамарфава́нага (адуш.)
анамарфава́ную анамарфава́нае анамарфава́ныя (неадуш.)
анамарфава́ных (адуш.)
Т. анамарфава́ным анамарфава́най
анамарфава́наю
анамарфава́ным анамарфава́нымі
М. анамарфава́ным анамарфава́най анамарфава́ным анамарфава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

анамарфава́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. анамарфу́ю анамарфу́ем
2-я ас. анамарфу́еш анамарфу́еце
3-я ас. анамарфу́е анамарфу́юць
Прошлы час
м. анамарфава́ў анамарфава́лі
ж. анамарфава́ла
н. анамарфава́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час анамарфу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

анамарфі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. анамарфі́зм
Р. анамарфі́зму
Д. анамарфі́зму
В. анамарфі́зм
Т. анамарфі́змам
М. анамарфі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

анамарфі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анамарфі́чны анамарфі́чная анамарфі́чнае анамарфі́чныя
Р. анамарфі́чнага анамарфі́чнай
анамарфі́чнае
анамарфі́чнага анамарфі́чных
Д. анамарфі́чнаму анамарфі́чнай анамарфі́чнаму анамарфі́чным
В. анамарфі́чны (неадуш.)
анамарфі́чнага (адуш.)
анамарфі́чную анамарфі́чнае анамарфі́чныя (неадуш.)
анамарфі́чных (адуш.)
Т. анамарфі́чным анамарфі́чнай
анамарфі́чнаю
анамарфі́чным анамарфі́чнымі
М. анамарфі́чным анамарфі́чнай анамарфі́чным анамарфі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

анамасіё́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. анамасіё́лаг анамасіё́лагі
Р. анамасіё́лага анамасіё́лагаў
Д. анамасіё́лагу анамасіё́лагам
В. анамасіё́лага анамасіё́лагаў
Т. анамасіё́лагам анамасіё́лагамі
М. анамасіё́лагу анамасіё́лагах

Крыніцы: piskunou2012.

анамасіялагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анамасіялагі́чны анамасіялагі́чная анамасіялагі́чнае анамасіялагі́чныя
Р. анамасіялагі́чнага анамасіялагі́чнай
анамасіялагі́чнае
анамасіялагі́чнага анамасіялагі́чных
Д. анамасіялагі́чнаму анамасіялагі́чнай анамасіялагі́чнаму анамасіялагі́чным
В. анамасіялагі́чны (неадуш.)
анамасіялагі́чнага (адуш.)
анамасіялагі́чную анамасіялагі́чнае анамасіялагі́чныя (неадуш.)
анамасіялагі́чных (адуш.)
Т. анамасіялагі́чным анамасіялагі́чнай
анамасіялагі́чнаю
анамасіялагі́чным анамасіялагі́чнымі
М. анамасіялагі́чным анамасіялагі́чнай анамасіялагі́чным анамасіялагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

анамасіяло́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. анамасіяло́гія
Р. анамасіяло́гіі
Д. анамасіяло́гіі
В. анамасіяло́гію
Т. анамасіяло́гіяй
анамасіяло́гіяю
М. анамасіяло́гіі

Крыніцы: piskunou2012.

анама́стыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. анама́стыка
Р. анама́стыкі
Д. анама́стыцы
В. анама́стыку
Т. анама́стыкай
анама́стыкаю
М. анама́стыцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.