парадзі́раваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парадзі́рую |
парадзі́руем |
| 2-я ас. |
парадзі́руеш |
парадзі́руеце |
| 3-я ас. |
парадзі́руе |
парадзі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
парадзі́раваў |
парадзі́равалі |
| ж. |
парадзі́равала |
| н. |
парадзі́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
парадзі́руй |
парадзі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
парадзі́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парадзі́раваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парадзі́рую |
парадзі́руем |
| 2-я ас. |
парадзі́руеш |
парадзі́руеце |
| 3-я ас. |
парадзі́руе |
парадзі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
парадзі́раваў |
парадзі́равалі |
| ж. |
парадзі́равала |
| н. |
парадзі́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
парадзі́руй |
парадзі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
парадзі́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парадзі́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парадзі́ха |
парадзі́хі |
| Р. |
парадзі́хі |
парадзі́х |
| Д. |
парадзі́се |
парадзі́хам |
| В. |
парадзі́ху |
парадзі́х |
| Т. |
парадзі́хай парадзі́хаю |
парадзі́хамі |
| М. |
парадзі́се |
парадзі́хах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пара́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пара́джуся |
пара́дзімся |
| 2-я ас. |
пара́дзішся |
пара́дзіцеся |
| 3-я ас. |
пара́дзіцца |
пара́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
пара́дзіўся |
пара́дзіліся |
| ж. |
пара́дзілася |
| н. |
пара́дзілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пара́дзься |
пара́дзьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пара́дзіўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пара́дзіць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пара́джу |
пара́дзім |
| 2-я ас. |
пара́дзіш |
пара́дзіце |
| 3-я ас. |
пара́дзіць |
пара́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
пара́дзіў |
пара́дзілі |
| ж. |
пара́дзіла |
| н. |
пара́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пара́дзь |
пара́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пара́дзіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парадзі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
параджу́ |
паро́дзім |
| 2-я ас. |
паро́дзіш |
паро́дзіце |
| 3-я ас. |
паро́дзіць |
паро́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
парадзі́ў |
парадзі́лі |
| ж. |
парадзі́ла |
| н. |
парадзі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
парадзі́ |
парадзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
парадзі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парадзі́шачка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парадзі́шачка |
парадзі́шачкі |
| Р. |
парадзі́шачкі |
парадзі́шачак |
| Д. |
парадзі́шачцы |
парадзі́шачкам |
| В. |
парадзі́шачку |
парадзі́шачак |
| Т. |
парадзі́шачкай парадзі́шачкаю |
парадзі́шачкамі |
| М. |
парадзі́шачцы |
парадзі́шачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пара́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пара́дка |
пара́дкі |
| Р. |
пара́дкі |
пара́дак |
| Д. |
пара́дцы |
пара́дкам |
| В. |
пара́дку |
пара́дкі |
| Т. |
пара́дкай пара́дкаю |
пара́дкамі |
| М. |
пара́дцы |
пара́дках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пара́дкавальнік
‘укладальнік, сістэматызатар; асоба і прылада’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пара́дкавальнік |
пара́дкавальнікі |
| Р. |
пара́дкавальніка |
пара́дкавальнікаў |
| Д. |
пара́дкавальніку |
пара́дкавальнікам |
| В. |
пара́дкавальніка |
пара́дкавальнікаў |
| Т. |
пара́дкавальнікам |
пара́дкавальнікамі |
| М. |
пара́дкавальніку |
пара́дкавальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пара́дкавальнік
‘укладальнік, сістэматызатар; асоба і прылада’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пара́дкавальнік |
пара́дкавальнікі |
| Р. |
пара́дкавальніка |
пара́дкавальнікаў |
| Д. |
пара́дкавальніку |
пара́дкавальнікам |
| В. |
пара́дкавальнік |
пара́дкавальнікі |
| Т. |
пара́дкавальнікам |
пара́дкавальнікамі |
| М. |
пара́дкавальніку |
пара́дкавальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.