парава́нчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парава́нчык |
парава́нчыкі |
| Р. |
парава́нчыка |
парава́нчыкаў |
| Д. |
парава́нчыку |
парава́нчыкам |
| В. |
парава́нчык |
парава́нчыкі |
| Т. |
парава́нчыкам |
парава́нчыкамі |
| М. |
парава́нчыку |
парава́нчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
парава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пару́юся |
пару́емся |
| 2-я ас. |
пару́ешся |
пару́ецеся |
| 3-я ас. |
пару́ецца |
пару́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
парава́ўся |
парава́ліся |
| ж. |
парава́лася |
| н. |
парава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пару́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
парава́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пару́е |
пару́юць |
| Прошлы час |
| м. |
парава́ў |
парава́лі |
| ж. |
парава́ла |
| н. |
парава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пару́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
параві́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
параві́к |
паравікі́ |
| Р. |
паравіка́ |
паравіко́ў |
| Д. |
паравіку́ |
паравіка́м |
| В. |
параві́к |
паравікі́ |
| Т. |
паравіко́м |
паравіка́мі |
| М. |
паравіку́ |
паравіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
параві́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
параві́на |
параві́ны |
| Р. |
параві́ны |
параві́н |
| Д. |
параві́не |
параві́нам |
| В. |
параві́ну |
параві́ны |
| Т. |
параві́най параві́наю |
параві́намі |
| М. |
параві́не |
параві́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
параво́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
параво́з |
параво́зы |
| Р. |
параво́за |
параво́заў |
| Д. |
параво́зу |
параво́зам |
| В. |
параво́з |
параво́зы |
| Т. |
параво́зам |
параво́замі |
| М. |
параво́зе |
параво́зах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паравозабудава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паравозабудава́нне |
| Р. |
паравозабудава́ння |
| Д. |
паравозабудава́нню |
| В. |
паравозабудава́нне |
| Т. |
паравозабудава́ннем |
| М. |
паравозабудава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паравозабудаўні́чы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паравозабудаўні́чы |
паравозабудаўні́чая |
паравозабудаўні́чае |
паравозабудаўні́чыя |
| Р. |
паравозабудаўні́чага |
паравозабудаўні́чай паравозабудаўні́чае |
паравозабудаўні́чага |
паравозабудаўні́чых |
| Д. |
паравозабудаўні́чаму |
паравозабудаўні́чай |
паравозабудаўні́чаму |
паравозабудаўні́чым |
| В. |
паравозабудаўні́чы (неадуш.) паравозабудаўні́чага (адуш.) |
паравозабудаўні́чую |
паравозабудаўні́чае |
паравозабудаўні́чыя (неадуш.) паравозабудаўні́чых (адуш.) |
| Т. |
паравозабудаўні́чым |
паравозабудаўні́чай паравозабудаўні́чаю |
паравозабудаўні́чым |
паравозабудаўні́чымі |
| М. |
паравозабудаўні́чым |
паравозабудаўні́чай |
паравозабудаўні́чым |
паравозабудаўні́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.