Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

амнісці́раваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. амнісці́раваны амнісці́раваная амнісці́раванае амнісці́раваныя
Р. амнісці́раванага амнісці́раванай
амнісці́раванае
амнісці́раванага амнісці́раваных
Д. амнісці́раванаму амнісці́раванай амнісці́раванаму амнісці́раваным
В. амнісці́раваны
амнісці́раванага
амнісці́раваную амнісці́раванае амнісці́раваныя
амнісці́раваных
Т. амнісці́раваным амнісці́раванай
амнісці́раванаю
амнісці́раваным амнісці́раванымі
М. амнісці́раваным амнісці́раванай амнісці́раваным амнісці́раваных

Кароткая форма: амнісці́равана.

Іншыя варыянты: амністава́ны.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

амнісці́равацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. амнісці́руецца амнісці́руюцца
Прошлы час
м. амнісці́раваўся амнісці́раваліся
ж. амнісці́равалася
н. амнісці́равалася

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

амнісці́раваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. амнісці́рую амнісці́руем
2-я ас. амнісці́руеш амнісці́руеце
3-я ас. амнісці́руе амнісці́руюць
Прошлы час
м. амнісці́раваў амнісці́равалі
ж. амнісці́равала
н. амнісці́равала
Загадны лад
2-я ас. амнісці́руй амнісці́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час амнісці́руючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

амнісці́раваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. амнісці́рую амнісці́руем
2-я ас. амнісці́руеш амнісці́руеце
3-я ас. амнісці́руе амнісці́руюць
Прошлы час
м. амнісці́раваў амнісці́равалі
ж. амнісці́равала
н. амнісці́равала
Загадны лад
2-я ас. амнісці́руй амнісці́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час амнісці́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

амніцы́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. амніцы́д
Р. амніцы́ду
Д. амніцы́ду
В. амніцы́д
Т. амніцы́дам
М. амніцы́дзе

Крыніцы: piskunou2012.

Амні́шава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Амні́шава
Р. Амні́шава
Д. Амні́шаву
В. Амні́шава
Т. Амні́шавам
М. Амні́шаве

амніяцэнто́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. амніяцэнто́з
Р. амніяцэнто́зу
Д. амніяцэнто́зу
В. амніяцэнто́з
Т. амніяцэнто́зам
М. амніяцэнто́зе

Крыніцы: piskunou2012.

Амняві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Амняві́чы
Р. Амняві́ч
Амняві́чаў
Д. Амняві́чам
В. Амняві́чы
Т. Амняві́чамі
М. Амняві́чах

амо́віцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. амо́ўлюся амо́вімся
2-я ас. амо́вішся амо́віцеся
3-я ас. амо́віцца амо́вяцца
Прошлы час
м. амо́віўся амо́віліся
ж. амо́вілася
н. амо́вілася
Загадны лад
2-я ас. амо́ўся амо́ўцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час амо́віўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

амо́віць

‘абгаварыць, абмеркаваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. амо́ўлю амо́вім
2-я ас. амо́віш амо́віце
3-я ас. амо́віць амо́вяць
Прошлы час
м. амо́віў амо́вілі
ж. амо́віла
н. амо́віла
Загадны лад
2-я ас. амо́ў амо́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час амо́віўшы

Крыніцы: piskunou2012.