амнісці́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
амнісці́раваны |
амнісці́раваная |
амнісці́раванае |
амнісці́раваныя |
| Р. |
амнісці́раванага |
амнісці́раванай амнісці́раванае |
амнісці́раванага |
амнісці́раваных |
| Д. |
амнісці́раванаму |
амнісці́раванай |
амнісці́раванаму |
амнісці́раваным |
| В. |
амнісці́раваны амнісці́раванага |
амнісці́раваную |
амнісці́раванае |
амнісці́раваныя амнісці́раваных |
| Т. |
амнісці́раваным |
амнісці́раванай амнісці́раванаю |
амнісці́раваным |
амнісці́раванымі |
| М. |
амнісці́раваным |
амнісці́раванай |
амнісці́раваным |
амнісці́раваных |
Кароткая форма: амнісці́равана.
Іншыя варыянты:
амністава́ны.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
амнісці́равацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
амнісці́руецца |
амнісці́руюцца |
| Прошлы час |
| м. |
амнісці́раваўся |
амнісці́раваліся |
| ж. |
амнісці́равалася |
| н. |
амнісці́равалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
амнісці́раваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
амнісці́рую |
амнісці́руем |
| 2-я ас. |
амнісці́руеш |
амнісці́руеце |
| 3-я ас. |
амнісці́руе |
амнісці́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
амнісці́раваў |
амнісці́равалі |
| ж. |
амнісці́равала |
| н. |
амнісці́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
амнісці́руй |
амнісці́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
амнісці́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
амнісці́раваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
амнісці́рую |
амнісці́руем |
| 2-я ас. |
амнісці́руеш |
амнісці́руеце |
| 3-я ас. |
амнісці́руе |
амнісці́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
амнісці́раваў |
амнісці́равалі |
| ж. |
амнісці́равала |
| н. |
амнісці́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
амнісці́руй |
амнісці́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
амнісці́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
амніцы́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
амніцы́д |
| Р. |
амніцы́ду |
| Д. |
амніцы́ду |
| В. |
амніцы́д |
| Т. |
амніцы́дам |
| М. |
амніцы́дзе |
Крыніцы:
piskunou2012.
Амні́шава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Амні́шава |
| Р. |
Амні́шава |
| Д. |
Амні́шаву |
| В. |
Амні́шава |
| Т. |
Амні́шавам |
| М. |
Амні́шаве |
амніяцэнто́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
амніяцэнто́з |
| Р. |
амніяцэнто́зу |
| Д. |
амніяцэнто́зу |
| В. |
амніяцэнто́з |
| Т. |
амніяцэнто́зам |
| М. |
амніяцэнто́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.
Амняві́чы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Амняві́чы |
| Р. |
Амняві́ч Амняві́чаў |
| Д. |
Амняві́чам |
| В. |
Амняві́чы |
| Т. |
Амняві́чамі |
| М. |
Амняві́чах |
амо́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
амо́ўлюся |
амо́вімся |
| 2-я ас. |
амо́вішся |
амо́віцеся |
| 3-я ас. |
амо́віцца |
амо́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
амо́віўся |
амо́віліся |
| ж. |
амо́вілася |
| н. |
амо́вілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
амо́ўся |
амо́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
амо́віўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
амо́віць
‘абгаварыць, абмеркаваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
амо́ўлю |
амо́вім |
| 2-я ас. |
амо́віш |
амо́віце |
| 3-я ас. |
амо́віць |
амо́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
амо́віў |
амо́вілі |
| ж. |
амо́віла |
| н. |
амо́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
амо́ў |
амо́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
амо́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.