аміні́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аміні́раваны |
аміні́раваная |
аміні́раванае |
аміні́раваныя |
| Р. |
аміні́раванага |
аміні́раванай
аміні́раванае |
аміні́раванага |
аміні́раваных |
| Д. |
аміні́раванаму |
аміні́раванай |
аміні́раванаму |
аміні́раваным |
| В. |
аміні́раваны (неадуш.)
аміні́раванага (адуш.) |
аміні́раваную |
аміні́раванае |
аміні́раваныя (неадуш.)
аміні́раваных (адуш.) |
| Т. |
аміні́раваным |
аміні́раванай
аміні́раванаю |
аміні́раваным |
аміні́раванымі |
| М. |
аміні́раваным |
аміні́раванай |
аміні́раваным |
аміні́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
аміні́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аміні́раваны |
аміні́раваная |
аміні́раванае |
аміні́раваныя |
| Р. |
аміні́раванага |
аміні́раванай
аміні́раванае |
аміні́раванага |
аміні́раваных |
| Д. |
аміні́раванаму |
аміні́раванай |
аміні́раванаму |
аміні́раваным |
| В. |
аміні́раваны (неадуш.)
аміні́раванага (адуш.) |
аміні́раваную |
аміні́раванае |
аміні́раваныя (неадуш.)
аміні́раваных (адуш.) |
| Т. |
аміні́раваным |
аміні́раванай
аміні́раванаю |
аміні́раваным |
аміні́раванымі |
| М. |
аміні́раваным |
аміні́раванай |
аміні́раваным |
аміні́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
аміні́раваць
‘увесці (уводзіць) пэўную амінагрупу ў малекулу; забрудзіць (забруджваць) што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аміні́рую |
аміні́руем |
| 2-я ас. |
аміні́руеш |
аміні́руеце |
| 3-я ас. |
аміні́руе |
аміні́руюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
аміні́раваў |
аміні́равалі |
| ж. |
аміні́равала |
| н. |
аміні́равала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
аміні́руй |
аміні́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
аміні́руючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
аміні́раваць
‘увесці (уводзіць) пэўную амінагрупу ў малекулу; забрудзіць (забруджваць) што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аміні́рую |
аміні́руем |
| 2-я ас. |
аміні́руеш |
аміні́руеце |
| 3-я ас. |
аміні́руе |
аміні́руюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
аміні́раваў |
аміні́равалі |
| ж. |
аміні́равала |
| н. |
аміні́равала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
аміні́руй |
аміні́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
аміні́раваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
аміну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аміну́ты |
аміну́тая |
аміну́тае |
аміну́тыя |
| Р. |
аміну́тага |
аміну́тай
аміну́тае |
аміну́тага |
аміну́тых |
| Д. |
аміну́таму |
аміну́тай |
аміну́таму |
аміну́тым |
| В. |
аміну́ты (неадуш.)
аміну́тага (адуш.) |
аміну́тую |
аміну́тае |
аміну́тыя (неадуш.)
аміну́тых (адуш.) |
| Т. |
аміну́тым |
аміну́тай
аміну́таю |
аміну́тым |
аміну́тымі |
| М. |
аміну́тым |
аміну́тай |
аміну́тым |
аміну́тых |
Крыніцы:
piskunou2012.
аміну́ць
‘абмінуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аміну́ |
амінё́м |
| 2-я ас. |
аміне́ш |
аміняце́ |
| 3-я ас. |
аміне́ |
аміну́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
аміну́ў |
аміну́лі |
| ж. |
аміну́ла |
| н. |
аміну́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
аміні́ |
аміні́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
аміну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
аміта́л-на́трый
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аміта́л-на́трый |
| Р. |
аміта́л-на́трыю |
| Д. |
аміта́л-на́трыю |
| В. |
аміта́л-на́трый |
| Т. |
аміта́л-на́трыем |
| М. |
аміта́л-на́трыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
аміто́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аміто́з |
| Р. |
аміто́зу |
| Д. |
аміто́зу |
| В. |
аміто́з |
| Т. |
аміто́зам |
| М. |
аміто́зе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.