амінакісло́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
амінакісло́тны |
амінакісло́тная |
амінакісло́тнае |
амінакісло́тныя |
| Р. |
амінакісло́тнага |
амінакісло́тнай
амінакісло́тнае |
амінакісло́тнага |
амінакісло́тных |
| Д. |
амінакісло́тнаму |
амінакісло́тнай |
амінакісло́тнаму |
амінакісло́тным |
| В. |
амінакісло́тны (неадуш.)
амінакісло́тнага (адуш.) |
амінакісло́тную |
амінакісло́тнае |
амінакісло́тныя (неадуш.)
амінакісло́тных (адуш.) |
| Т. |
амінакісло́тным |
амінакісло́тнай
амінакісло́тнаю |
амінакісло́тным |
амінакісло́тнымі |
| М. |
амінакісло́тным |
амінакісло́тнай |
амінакісло́тным |
амінакісло́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
амінало́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
амінало́н |
| Р. |
амінало́ну |
| Д. |
амінало́ну |
| В. |
амінало́н |
| Т. |
амінало́нам |
| М. |
амінало́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
амінапептыда́за
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
амінапептыда́за |
амінапептыда́зы |
| Р. |
амінапептыда́зы |
амінапептыда́з |
| Д. |
амінапептыда́зе |
амінапептыда́зам |
| В. |
амінапептыда́зу |
амінапептыда́зы |
| Т. |
амінапептыда́зай
амінапептыда́заю |
амінапептыда́замі |
| М. |
амінапептыда́зе |
амінапептыда́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
амінапла́ст
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
амінапла́ст |
амінапла́сты |
| Р. |
амінапла́сту |
амінапла́стаў |
| Д. |
амінапла́сту |
амінапла́стам |
| В. |
амінапла́ст |
амінапла́сты |
| Т. |
амінапла́стам |
амінапла́стамі |
| М. |
амінапла́сце |
амінапла́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
амінаспі́рт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
амінаспі́рт |
амінаспірты́ |
| Р. |
амінаспі́рту |
амінаспірто́ў |
| Д. |
амінаспі́рту |
амінаспірта́м |
| В. |
амінаспі́рт |
амінаспірты́ |
| Т. |
амінаспі́ртам |
амінаспірта́мі |
| М. |
амінаспі́рце |
амінаспірта́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
амінатрансфера́за
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
амінатрансфера́за |
амінатрансфера́зы |
| Р. |
амінатрансфера́зы |
амінатрансфера́з |
| Д. |
амінатрансфера́зе |
амінатрансфера́зам |
| В. |
амінатрансфера́зу |
амінатрансфера́зы |
| Т. |
амінатрансфера́зай
амінатрансфера́заю |
амінатрансфера́замі |
| М. |
амінатрансфера́зе |
амінатрансфера́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аміна́ць
‘абмінаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аміна́ю |
аміна́ем |
| 2-я ас. |
аміна́еш |
аміна́еце |
| 3-я ас. |
аміна́е |
аміна́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
аміна́ў |
аміна́лі |
| ж. |
аміна́ла |
| н. |
аміна́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
аміна́й |
аміна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
аміна́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
аміні́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аміні́раванне |
| Р. |
аміні́равання |
| Д. |
аміні́раванню |
| В. |
аміні́раванне |
| Т. |
аміні́раваннем |
| М. |
аміні́раванні |
Крыніцы:
piskunou2012.