агаро́днінны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агаро́днінны |
агаро́днінная |
агаро́дніннае |
агаро́днінныя |
| Р. |
агаро́дніннага |
агаро́дніннай
агаро́дніннае |
агаро́дніннага |
агаро́днінных |
| Д. |
агаро́дніннаму |
агаро́дніннай |
агаро́дніннаму |
агаро́днінным |
| В. |
агаро́днінны (неадуш.)
агаро́дніннага (адуш.) |
агаро́днінную |
агаро́дніннае |
агаро́днінныя (неадуш.)
агаро́днінных (адуш.) |
| Т. |
агаро́днінным |
агаро́дніннай
агаро́дніннаю |
агаро́днінным |
агаро́дніннымі |
| М. |
агаро́днінным |
агаро́дніннай |
агаро́днінным |
агаро́днінных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агаро́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агаро́дніца |
агаро́дніцы |
| Р. |
агаро́дніцы |
агаро́дніц |
| Д. |
агаро́дніцы |
агаро́дніцам |
| В. |
агаро́дніцу |
агаро́дніц |
| Т. |
агаро́дніцай
агаро́дніцаю |
агаро́дніцамі |
| М. |
агаро́дніцы |
агаро́дніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агаро́дніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агаро́дніцкі |
агаро́дніцкая |
агаро́дніцкае |
агаро́дніцкія |
| Р. |
агаро́дніцкага |
агаро́дніцкай
агаро́дніцкае |
агаро́дніцкага |
агаро́дніцкіх |
| Д. |
агаро́дніцкаму |
агаро́дніцкай |
агаро́дніцкаму |
агаро́дніцкім |
| В. |
агаро́дніцкі (неадуш.)
агаро́дніцкага (адуш.) |
агаро́дніцкую |
агаро́дніцкае |
агаро́дніцкія (неадуш.)
агаро́дніцкіх (адуш.) |
| Т. |
агаро́дніцкім |
агаро́дніцкай
агаро́дніцкаю |
агаро́дніцкім |
агаро́дніцкімі |
| М. |
агаро́дніцкім |
агаро́дніцкай |
агаро́дніцкім |
агаро́дніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агаро́дніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
агаро́дніцтва |
| Р. |
агаро́дніцтва |
| Д. |
агаро́дніцтву |
| В. |
агаро́дніцтва |
| Т. |
агаро́дніцтвам |
| М. |
агаро́дніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агаро́днічанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
агаро́днічанне |
| Р. |
агаро́днічання |
| Д. |
агаро́днічанню |
| В. |
агаро́днічанне |
| Т. |
агаро́днічаннем |
| М. |
агаро́днічанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
агаро́днічаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агаро́днічаю |
агаро́днічаем |
| 2-я ас. |
агаро́днічаеш |
агаро́днічаеце |
| 3-я ас. |
агаро́днічае |
агаро́днічаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
агаро́днічаў |
агаро́днічалі |
| ж. |
агаро́днічала |
| н. |
агаро́днічала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
агаро́днічай |
агаро́днічайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
агаро́днічаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агаро́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агаро́дны |
агаро́дная |
агаро́днае |
агаро́дныя |
| Р. |
агаро́днага |
агаро́днай
агаро́днае |
агаро́днага |
агаро́дных |
| Д. |
агаро́днаму |
агаро́днай |
агаро́днаму |
агаро́дным |
| В. |
агаро́дны (неадуш.)
агаро́днага (адуш.) |
агаро́дную |
агаро́днае |
агаро́дныя (неадуш.)
агаро́дных (адуш.) |
| Т. |
агаро́дным |
агаро́днай
агаро́днаю |
агаро́дным |
агаро́днымі |
| М. |
агаро́дным |
агаро́днай |
агаро́дным |
агаро́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агаро́дчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агаро́дчык |
агаро́дчыкі |
| Р. |
агаро́дчыка |
агаро́дчыкаў |
| Д. |
агаро́дчыку |
агаро́дчыкам |
| В. |
агаро́дчык |
агаро́дчыкі |
| Т. |
агаро́дчыкам |
агаро́дчыкамі |
| М. |
агаро́дчыку |
агаро́дчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.