Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папра́ўдзе

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
папра́ўдзе	-	-

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

папра́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

папра́ўкавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	папра́ўкавы	папра́ўкавая	папра́ўкавае	папра́ўкавыя
Р.	папра́ўкавага	папра́ўкавай папра́ўкавае	папра́ўкавага	папра́ўкавых
Д.	папра́ўкаваму	папра́ўкавай	папра́ўкаваму	папра́ўкавым
В.	папра́ўкавы (неадуш.) папра́ўкавага (адуш.)	папра́ўкавую	папра́ўкавае	папра́ўкавыя (неадуш.) папра́ўкавых (адуш.)
Т.	папра́ўкавым	папра́ўкавай папра́ўкаваю	папра́ўкавым	папра́ўкавымі
М.	папра́ўкавым	папра́ўкавай	папра́ўкавым	папра́ўкавых

Крыніцы: piskunou2012.

папраўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

папра́ўлены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	папра́ўлены	папра́ўленая	папра́ўленае	папра́ўленыя
Р.	папра́ўленага	папра́ўленай папра́ўленае	папра́ўленага	папра́ўленых
Д.	папра́ўленаму	папра́ўленай	папра́ўленаму	папра́ўленым
В.	папра́ўлены (неадуш.) папра́ўленага (адуш.)	папра́ўленую	папра́ўленае	папра́ўленыя (неадуш.) папра́ўленых (адуш.)
Т.	папра́ўленым	папра́ўленай папра́ўленаю	папра́ўленым	папра́ўленымі
М.	папра́ўленым	папра́ўленай	папра́ўленым	папра́ўленых

Крыніцы: piskunou2012.

папра́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	папра́ўлены	папра́ўленая	папра́ўленае	папра́ўленыя
Р.	папра́ўленага	папра́ўленай папра́ўленае	папра́ўленага	папра́ўленых
Д.	папра́ўленаму	папра́ўленай	папра́ўленаму	папра́ўленым
В.	папра́ўлены (неадуш.) папра́ўленага (адуш.)	папра́ўленую	папра́ўленае	папра́ўленыя (неадуш.) папра́ўленых (адуш.)
Т.	папра́ўленым	папра́ўленай папра́ўленаю	папра́ўленым	папра́ўленымі
М.	папра́ўленым	папра́ўленай	папра́ўленым	папра́ўленых

Кароткая форма: папра́ўлена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

папраўля́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	папраўля́ны	папраўля́ная	папраўля́нае	папраўля́ныя
Р.	папраўля́нага	папраўля́най папраўля́нае	папраўля́нага	папраўля́ных
Д.	папраўля́наму	папраўля́най	папраўля́наму	папраўля́ным
В.	папраўля́ны (неадуш.) папраўля́нага (адуш.)	папраўля́ную	папраўля́нае	папраўля́ныя (неадуш.) папраўля́ных (адуш.)
Т.	папраўля́ным	папраўля́най папраўля́наю	папраўля́ным	папраўля́нымі
М.	папраўля́ным	папраўля́най	папраўля́ным	папраўля́ных

Кароткая форма: папраўля́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

папраўля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

папраўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

папра́ўны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	папра́ўны	папра́ўная	папра́ўнае	папра́ўныя
Р.	папра́ўнага	папра́ўнай папра́ўнае	папра́ўнага	папра́ўных
Д.	папра́ўнаму	папра́ўнай	папра́ўнаму	папра́ўным
В.	папра́ўны (неадуш.) папра́ўнага (адуш.)	папра́ўную	папра́ўнае	папра́ўныя (неадуш.) папра́ўных (адуш.)
Т.	папра́ўным	папра́ўнай папра́ўнаю	папра́ўным	папра́ўнымі
М.	папра́ўным	папра́ўнай	папра́ўным	папра́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum