злама́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
злама́ны |
злама́ная |
злама́нае |
злама́ныя |
| Р. |
злама́нага |
злама́най злама́нае |
злама́нага |
злама́ных |
| Д. |
злама́наму |
злама́най |
злама́наму |
злама́ным |
| В. |
злама́ны (неадуш.) злама́нага (адуш.) |
злама́ную |
злама́нае |
злама́ныя (неадуш.) злама́ных (адуш.) |
| Т. |
злама́ным |
злама́най злама́наю |
злама́ным |
злама́нымі |
| М. |
злама́ным |
злама́най |
злама́ным |
злама́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
злама́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
злама́ны |
злама́ная |
злама́нае |
злама́ныя |
| Р. |
злама́нага |
злама́най злама́нае |
злама́нага |
злама́ных |
| Д. |
злама́наму |
злама́най |
злама́наму |
злама́ным |
| В. |
злама́ны (неадуш.) злама́нага (адуш.) |
злама́ную |
злама́нае |
злама́ныя (неадуш.) злама́ных (адуш.) |
| Т. |
злама́ным |
злама́най злама́наю |
злама́ным |
злама́нымі |
| М. |
злама́ным |
злама́най |
злама́ным |
злама́ных |
Кароткая форма: злама́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
злама́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зло́міцца |
зло́мяцца |
| Прошлы час |
| м. |
злама́ўся |
злама́ліся |
| ж. |
злама́лася |
| н. |
злама́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зламі́ся |
зламі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
злама́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
злама́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
злама́юся |
злама́емся |
| 2-я ас. |
злама́ешся |
злама́ецеся |
| 3-я ас. |
злама́ецца |
злама́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
злама́ўся |
злама́ліся |
| ж. |
злама́лася |
| н. |
злама́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
злама́йся |
злама́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
злама́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
злама́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зламлю́ |
зло́мім |
| 2-я ас. |
зло́міш |
зло́міце |
| 3-я ас. |
зло́міць |
зло́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
злама́ў |
злама́лі |
| ж. |
злама́ла |
| н. |
злама́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зламі́ |
зламі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
злама́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зламо́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зламо́ўна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
зламо́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зламо́ўнасць |
| Р. |
зламо́ўнасці |
| Д. |
зламо́ўнасці |
| В. |
зламо́ўнасць |
| Т. |
зламо́ўнасцю |
| М. |
зламо́ўнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
зламо́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зламо́ўнік |
зламо́ўнікі |
| Р. |
зламо́ўніка |
зламо́ўнікаў |
| Д. |
зламо́ўніку |
зламо́ўнікам |
| В. |
зламо́ўніка |
зламо́ўнікаў |
| Т. |
зламо́ўнікам |
зламо́ўнікамі |
| М. |
зламо́ўніку |
зламо́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
зламо́ўніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зламо́ўніца |
зламо́ўніцы |
| Р. |
зламо́ўніцы |
зламо́ўніц |
| Д. |
зламо́ўніцы |
зламо́ўніцам |
| В. |
зламо́ўніцу |
зламо́ўніц |
| Т. |
зламо́ўніцай зламо́ўніцаю |
зламо́ўніцамі |
| М. |
зламо́ўніцы |
зламо́ўніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зламо́ўны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зламо́ўны |
зламо́ўная |
зламо́ўнае |
зламо́ўныя |
| Р. |
зламо́ўнага |
зламо́ўнай зламо́ўнае |
зламо́ўнага |
зламо́ўных |
| Д. |
зламо́ўнаму |
зламо́ўнай |
зламо́ўнаму |
зламо́ўным |
| В. |
зламо́ўны (неадуш.) зламо́ўнага (адуш.) |
зламо́ўную |
зламо́ўнае |
зламо́ўныя (неадуш.) зламо́ўных (адуш.) |
| Т. |
зламо́ўным |
зламо́ўнай зламо́ўнаю |
зламо́ўным |
зламо́ўнымі |
| М. |
зламо́ўным |
зламо́ўнай |
зламо́ўным |
зламо́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.